ماژول Bite Splint در اگزوکد | طراحی و ساخت اسپلینت دندانی دیجیتال

---

فهرست مطالب

1. مرور کلی (Overview)
2. حالت بایت اسپلینت (Bite Splint Mode)
3. طراحی هم‌زمان اسپلینت‌ها در هر دو فک
4. طراحی خودکار بایت اسپلینت

 

آموزش تصویری: بخش ویدیویی آموزش مربوط به اسپلینت بایت آناتومیک را مشاهده کنید. ببینید چطور انجام می‌شود.

 

برای تعریف یک کیس بایت اسپلینت در نرم‌افزار DentalDB، روی دندان موردنظر کلیک کنید [1]، و در پنجره‌ای که باز می‌شود، گزینه‌ی Bite splint را انتخاب کنید [2]. سپس، نوع متریال را مشخص کنید [3] و در بخش Bite splint mode [4] یکی از گزینه‌های زیر را انتخاب نمایید: Standard [A] Standard – پر کردن فاصله دندان غایب [B] آناتومیک – استفاده از آناتومی کتابخانه دندانی [C]

حالت بایت اسپلینت (Bite Splint Mode)

Standard [A] – برای طراحی بایت اسپلینت های معمولی که بین دندان‌های موجود فاصله‌ای نیست از این گزینه استفاده کنید.

Standard – پر کردن فاصله دندان غایب [B] – در صورتی‌که در فک بیمار ناحیه بی‌دندانی وجود داشته باشد، از این گزینه استفاده شود تا در ناحیه بی‌دندانی گودی ایجاد نشود.

Table Top – استفاده از آناتومی کتابخانه دندانی [C] – در صورتی که تمایل دارید شکل‌های آناتومیک از کتابخانه دندانی استفاده شود، این گزینه را انتخاب کنید.

جزئیات بیشتر در بخش «تعریف کار برای هر دندان» (Defining jobs for individual teeth) آمده است.

هنگام کلیک روی یک دندان، اگر را نگه دارید، انتخاب قبلی روی دندان دیگر هم اعمال می‌شود؛ یا با نگه داشتن ، انتخاب روی گروهی از دندان‌ها انجام می‌شود — مشابه انتخاب چند فایل در Windows Explorer.

 

نوع اسکن آنتاگونیست را با استفاده از منوی کشویی انتخاب کنید: Bite impression (برای اسپلینت بایت کاربردی ندارد) Registered jaw (بدون آرتیکولاسیون) Type A یا Type S

 

طراحی هم‌زمان اسپلینت‌ها در هر دو فک

طراحی هم‌زمان اسپلینت‌ها در فک بالا و پایین باعث صرفه‌جویی در زمان شده و امکان تطابق و تنظیم راحت‌تر آن‌ها را فراهم می‌کند.

• در تعریف کار (job definition)، حالت Bite splint را برای هر دو فک بالا و پایین انتخاب کرده و سپس مراحل را طبق معمول ادامه دهید.

طراحی خودکار بایت اسپلینت (Automated Bite Splint Design)

 

آموزش تصویری: برای مشاهده نحوه طراحی خودکار بایت اسپلینت، بخش آموزشی مربوطه را ببینید.

 

با استفاده از سرویس‌های ابری و قابلیت Multi-Tooth-Segmentation، منحنی اسپلینت بایت به‌صورت خودکار ایجاد می‌شود و یک روند نیمه‌خودکار و زمان‌بر را فراهم می‌سازد.

• ابتدا طراحی ترمیم بایت اسپلینت را همان‌طور که در بالا توضیح داده شد تعریف کنید. سپس روی Design [1] کلیک کرده تا وارد DentalCAD شوید.

• اگر سرویس‌های ابری آنلاین [2] فعال باشند، با شروع DentalCAD، ویزارد به‌طور خودکار فرایند سگمنت‌سازی دندان‌ها را آغاز می‌کند. وضعیت فرایند سگمنت‌سازی در دیاگرام [3] نمایش داده می‌شود.

• پس از تکمیل سگمنت‌سازی، دندان‌های سگمنت‌شده با رنگ آبی [4] و رنگ‌های متفاوت نمایش داده می‌شوند. می‌توانید یک دندان از دست رفته را رد کنید [5]، با کلیک روی دندان آن را تعریف کنید [6] یا فرایند سگمنت‌سازی خودکار را مجدداً شروع کنید [7]. با استفاده از فلش [8] محور طولی دندان را تنظیم کنید تا محور جدید به‌طور خودکار محاسبه شود.

• برای اصلاحات، به تب Correction [9] بروید. توجه داشته باشید که قبل از انجام این کار، باید در تب “Automatic” دندان موردنظر را انتخاب کنید. یا با کلیک روی فلش [8] محور طولی دندان، به همان دندان منتقل می‌شوید. از ابزار Draw [10] و براش برای علامت‌گذاری نواحی دندان استفاده کنید. برای لغو انتخاب، را نگه داشته و کلیک کنید. اندازه براش را با اسلایدر [11] یا با نگه داشتن و چرخاندن اسکرول موس تغییر دهید. برای اعمال تغییرات روی Apply [12] کلیک کنید. در صورت نیاز، می‌توانید فرایند اصلاح را از نو شروع کنید [13].اطمینان حاصل کنید که تمام دندان‌ها به‌درستی سگمنت شده‌اند پیش از ادامه مراحل.

• سپس مانند همیشه به مرحله طراحی سطح زیرین بایت اسپلینت (Design the bite splint bottom) [14] ادامه دهید.

• روی «Next» کلیک کرده و وارد مرحله «آرتیکولاتور مجازی» (Virtual Articulator) [15] شوید.

• در مرحله بعد، یعنی طراحی سطح بالای بایت اسپلینت (Design the bite splint top)، نرم‌افزار به‌صورت خودکار و با استفاده از سرویس‌های ابری (Cloud Services) [16] خط مارجین را تشخیص می‌دهد.

پس از آن، می‌توانید پارامترهای تشخیص مارجین (Margin Detection Parameters) [17] را با کلیک روی فلش باز کنید و تنظیمات دلخواه را اعمال کنید. با استفاده از منوی کشویی [18] یکی از گزینه‌های زیر را انتخاب نمایید:

گزینه‌ی پیش‌فرض (Default) [A] تشخیص کناره‌های دندان‌ها (Detect sides of teeth) [B] تشخیص کناره‌ها و نواحی بین دندانی (Detect sides and in-between points) [C] تشخیص کناره‌ها و نواحی باکال بین دندانی (Detect sides and buccal in-between points) [D] با استفاده از Offset up/down [19] محل خط مارجین را بالا یا پایین تنظیم کنید. پارامتر آستانه دو نقطه به‌ازای هر دندان (Two-point threshold per tooth) [20] را تنظیم کنید؛ به این معنا که اگر عرض دندانی از این مقدار بیشتر باشد، نرم‌افزار به‌جای یک نقطه، دو نقطه قرار می‌دهد. پس از انجام تنظیمات، برای بازمحاسبه خط مارجین با توجه به ترجیحاتتان، روی تشخیص مارجین (Detect margin) [21] کلیک کنید.

• سپس مانند همیشه به مرحله‌ی فرم‌دهی آزاد سطح بالای بایت اسپلینت (Free-form Bite Splint Top) [22] ادامه دهید.

 

• در پایان، می‌توانید ترمیم‌ها را ادغام و ذخیره (Merge and Save restorations) [23] کنید.

 

به کمک بیشتری نیاز دارید؟ با نماینده فروش خود تماس بگیرید یا یک جلسه آموزشی شخصی در فروشگاه اینترنتی ما رزرو کنید.

 

با اولین مرحله شروع کنید: طراحی سطح زیرین بایت اسپلینت (Design the bite splint bottom)