طراحی سطح بالایی بایت اسپلینت (Design the bitesplint top) در نرم افزار اگزوکد

---

فهرست مطالب

1. تعریف مارجین و ویژگی‌های سطحی (Defining the Margin and Surface Properties)
2. تعریف ناحیه خلفی (Defining the Posterior Area)

تعریف مارجین و ویژگی‌های سطحی (Defining the Margin and Surface Properties)

با کلیک چپ روی نقاطی در اطراف مدل (روی لثه و/یا دندان‌ها)، خط مارجین را تعریف کنید.

تلاش کنید خط مارجین دارای نقاط تیز نباشد تا طراحی یکنواخت‌تری داشته باشید.

 

در بخش ویژگی‌های سطحی (Surface Properties)، انتخاب کنید که فقط دندان‌ها را در بر بگیرد (Teeth only [1]) یا شامل کام نیز بشود (Include palate [2]). اگر خط مارجین هم دندان‌ها و هم کام را پوشش دهد، انتخاب گزینه “شامل کام” الزامی است.

با استفاده از اسلایدرها می‌توانید ضخامت بخش‌های مختلف و میزان صافی سطوح خارجی بایت اسپلینت را مشخص کنید:

[3] Occlusal – ضخامت سطح اکلوزال مدل

[4] Peripheral – ضخامت دیواره‌های محوری مدل

[5] Smoothing – کنترل میزان صافی سطوح بالایی بایت اسپلینت (عدد بیشتر = صافی بیشتر)

پس از تعیین پارامترها، روی Apply کلیک کنید.

 

تعریف ناحیه خلفی (Defining the Posterior Area)

برای صاف کردن ناحیه خلفی بایت اسپلینت، دو نقطه روی اسپلینت در محل شروع ناحیه خلفی کلیک کنید، سپس عمق اثر دلخواه (Desired impression depth [1]) را تنظیم کرده و روی Flatten posterior area [2] کلیک کنید. فرم‌دهی آزاد سطح بالایی بایت اسپلینت (Freeform the bite splint top)- این مرحله مشابه بخش Freeforming در تب “Free” است.

 

بعدی: انطباق با دندان‌های مقابل/مجاور (Bite splint antagonist/adjacent adaptation)