آموزش مرحله Merge و ذخیره بازسازی‌ها (Saving Restorations) در اگزوکد

فهرست مطالب

1.  ادغام و ذخیره‌ی ترمیم(Merge and Save Restoration)
2. تفاوت بین خروجی برای تراش و چاپ سه‌بعدی(Understanding the difference between output for milling and 3D printing)
3. ذخیره(Save)
4. گام‌های بعدی (Next Steps)
5. سوراخ پیچ (Screw Holes)

ادغام و ذخیره‌ی ترمیم(Merge and Save Restoration)

آخرین مرحله در ویزارد “ادغام” (Merging) است که موارد زیر را انجام می‌دهد: ترکیب (ادغام) تمام اجزای طراحی‌شده (کاپینگ‌ها، کانکتورها و غیره) به یک یا چند مش مناسب برای تراش یا پرینت لیزری. برای هر قطعه فیزیکی که قصد ساخت آن را دارید، یک مش تولید خواهد شد. ذخیره این مش‌ها با فرمت STL، با پسوند فایل _cad.stl نوشتن اطلاعات اضافی (حاشیه تراش، محور ورود، و بسیاری موارد دیگر) در فایل .constructionInfo که توسط نرم‌افزارهای CAM پشتیبانی‌شده خوانده می‌شود. فایل‌های ذخیره‌شده (.STL + .constructionInfo) در داخل پوشه پروژه مربوطه قرار می‌گیرند (همان پوشه‌ای که با کلیک روی دکمه Open in explorer در DentalDB باز می‌شود). فرآیند ادغام و ذخیره‌سازی بلافاصله پس از باز شدن پنجره آغاز می‌شود. نشانگر پیشرفت، وضعیت را نمایش می‌دهد. شما می‌توانید با استفاده از گزینه Cancel Merging [2] آن را متوقف کرده یا با Restart Merging [1] مجدداً شروع کنید. زمانی که ادغام به پایان می‌رسد، ویزارد نیز به پایان می‌رسد و دیگر نمی‌توانید به مراحل قبلی بازگردید. با این حال، می‌توانید با کلیک روی گزینه Remove Existing Merged Parts [3] فرآیند را بازگردانید. این کار به شما اجازه می‌دهد: • تنظیم “Optimize” را تغییر دهید • وارد حالت ویزارد/اکسپرت شوید تا تنظیمات مربوط به آن مرحله را تغییر یا تنظیم نمایید (به بخش “Expert Mode” برای توضیحات بیشتر مراجعه کنید)

فقط یک گزینه در مرحله ادغام وجود دارد: Optimize for better free-forming and 3D printing [4]

برای تغییر به حالت بهینه‌سازی برای چاپ سه‌بعدی پس از اینکه فایل خروجی برای تراش ذخیره شد، روی Remove Existing Merged Parts [3] کلیک کرده، سپس Restart Merging [2] را انتخاب کنید.

تفاوت بین خروجی برای تراش و چاپ سه‌بعدی(Understanding the difference between output for milling and 3D printing)

اگر قصد دارید طرح خود را با استفاده از چاپگر(پرینتر) سه‌بعدی، مانند پرینتر متال (SLM) تولید کنید (که گاهی اشتباهاً “سینترینگ لیزری” خوانده می‌شود)، داده‌ی خروجی باید به صورت یک مش کاملاً بسته (watertight) و با ویژگی‌های خاصی باشد:

• بدون حفره یا لبه‌ی باز؛ مش کاملاً به هم پیوسته باشد
• بدون سطح‌های داخلی یا تقاطع‌های درونی

تصویر زیر نمای برشی از محل اتصال بین کانکتور و پونتیک را نشان می‌دهد، با بهینه‌سازی چاپ سه‌بعدی (سمت چپ) و بدون آن (سمت راست).

برای تراش، رعایت این الزامات خاص ضروری نیست. پردازش پس از طراحی برای چاپ سه‌بعدی شامل محاسبات زمان‌بری است، به همین دلیل این بهینه‌سازی‌ها (تحت کنترل گزینه [4]) فقط زمانی به‌طور پیش‌فرض انجام می‌شود که در DentalDB یک ماده مناسب پرینت لیزری انتخاب شده باشد.

• اگر تیک گزینه [4] غیرفعال باشد، پل‌های طراحی‌شده قابل چاپ با پرینتر سه‌بعدی نخواهند بود
• اگر تیک گزینه [4] فعال باشد، خروجی علاوه بر پرینت برای تراش نیز مناسب خواهد بود

حتی اگر از پرینت سه‌بعدی برای تولید استفاده نمی‌کنید، فعال کردن بهینه‌سازی برای چاپ سه‌بعدی می‌تواند در صورت انجام فری‌فرمینگ‌های بعدی روی ساختار نهایی مفید باشد.

می‌توانید گزینه «Optimize for free-forming and 3D printing» را به‌صورت پیش‌فرض تنظیم کنید. در نرم‌افزار DentalCAD، در نوار ابزار اصلی روی Tools → Settings کلیک کنید و تیک گزینه Always optimize for free-forming and 3D printing را بزنید.

برای خروج از ویزارد، روی Finish کلیک کنید. اکنون کار شما به پایان رسیده، می‌توانید پنجره CAD را ببندید و به کار بعدی بپردازید. همچنین می‌توانید با بستن ویزارد و استفاده از منوی زمینه (context menu)، تغییرات بیشتری روی طراحی انجام دهید.

برای اطلاعات بیشتر، به بخش “Changing a finished reconstruction” مراجعه کنید.

ذخیره (Save)

روی دکمه Save کلیک کنید تا یک فایل پروژه طراحی شده (scene file) از وضعیت فعلی طراحی در پوشه پروژه ذخیره شود.

به‌طور پیش‌فرض، نام این فایل به صورت <ProjectName>.dentalCAD خواهد بود..

با کلیک راست روی دکمه Save [1]، گزینه‌های زیر در دسترس قرار می‌گیرند:

Save scene: ذخیره وضعیت فعلی فرآیند CAD در یک فایل پروژه طراحی شده در پوشه پروژه Save scene as: تغییر نام فایل پروژه طراحی شده، انتخاب مسیر دیگر و انتخاب نوع فایل متفاوت در یک پنجره اکسپلورر Export scene to mesh: ذخیره اشیای قابل مشاهده به فرمت STL در پوشه پروژه. برای ذخیره (Save) برای ذخیره فایل پروژه طراحی شده که نمایانگر وضعیت فعلی طراحی در پوشه پروژه است، کلیک کنید. به‌طور پیش‌فرض، نام فایل پروژه طراحی شده برابر است با: <ProjectName>.dentalCAD. با راست‌کلیک روی دکمه Save [1] زیرگزینه‌های زیر ظاهر می‌شود: Save scene – وضعیت فعلی فرآیند CAD را به‌صورت یک “فایل پروژه طراحی شده”در پوشه پروژه ذخیره می‌کند. Save scene as – می‌توانید نام فایل پروژه طراحی شده را تغییر داده، یک پوشه دیگر انتخاب کرده و نوع فایل متفاوتی را در پنجره اکسپلورر انتخاب کنید. Export scene to mesh – اشیاء قابل مشاهده را به‌صورت فایل‌های STL در پوشه پروژه ذخیره می‌کند. از گزینه Group Selector برای انتخاب یا حذف اشیاء جهت صدور استفاده کنید. Save scan info – اطلاعات اسکن را در یک فایل ذخیره می‌کند. اطلاعات زیر ذخیره می‌شوند: برای هر دندان: شماره دندان، رنگ دندان، نوع بازسازی، خط آماده‌سازی (preparation margin)، و نقاط متناظر (در صورت تعریف)، نام فایل داده اسکن. برای پروژه: نام پروژه، مسیر پوشه پروژه، جزئیات فایل‌های اسکن (مثلاً نام فایل، هش فایل)، و ماتریس تبدیل (transformation matrix). PDF export – اشیاء قابل مشاهده را به‌صورت فایل PDF ذخیره می‌کند، که می‌توان در Adobe Reader (نسخه ۴.۳ یا بالاتر) آن را مشاهده، چرخش و کامنت‌گذاری کرد. از Group Selector برای انتخاب اشیاء استفاده کنید.

• Export tooth models – تمام مدل‌های دندان را به‌صورت فایل‌های OBJ در پوشه پروژه ذخیره می‌کند.
• Share Scene Via dentalshare webview Link – پیش‌نمایش سه‌بعدی خود را با استفاده از Dentalshare به اشتراک بگذارید.
• HTML Export – پیش‌نمایش 3D خود را با صدور به فایل HTML قابل اشتراک ذخیره کنید.

گام‌های بعدی (Next Steps)

I’m done [1] یعنی طراحی به اتمام رسیده است. تنها کافی است پنجره DentalCAD را ببندید. Proceed to Production [2] نرم‌افزار exocam CAM را اجرا می‌کند (فقط در صورتی که مجوز exocam موجود باشد). Freeform Restorations [3] ابزار free-forming را روی خروجی .stl باز می‌کند. برای ادامه، ذخیره را تأیید کنید. Expert Mode [4] میانبر برای ورود به حالت کارشناس جهت انجام تنظیمات روی طراحی نهایی (اجزای ادغام‌شده حذف و ادغام مجدد لازم است). Design Model [5] اگر ماژول Model Creator نصب باشد، این ابزار را اجرا کرده و تمامی خطوط مرزی را به‌خاطر می‌سپارد. Save Scene in Project Directory [6] پیشنهاد می‌شود اگر احتمال بازبینی طراحی وجود دارد، از این گزینه استفاده کنید. Saved files tab [7] تمام اجزای طراحی‌شده را ترکیب (merge) می‌کند.

سوراخ پیچ (Screw Holes)

هنگام طراحی روکش‌ها یا بریج‌ها روی اباتمنت‌ها، می‌توان یک سوراخ پیچ (Screw Hole) در سوپراستراکچر ایجاد کرد. این سوراخ دسترسی آسان به ایمپلنت را فراهم می‌کند.

در مرحله Merge and Save restorations، روی فلش [1] کلیک کنید تا گزینه Screw hole را مشاهده کنید.

پس از انتخاب این گزینه:

• با تیک زدن کادر [2] «Cut screw hole into parts above abutments»، برش سوراخ پیچ اعمال می‌شود.
• از اسلایدر [3] برای تنظیم افست شعاعی اضافی جهت برش سوراخ پیچ در بخش‌هایی از سوپراستراکچر که روی اباتمنت سمان می‌شوند، استفاده کنید.
• توجه: پس از تغییر این پارامتر، باید فرآیند ادغام را مجدداً راه‌اندازی کنید.
• مقدار [4] را برای حفظ حداقل قطر سوراخ پیچ تنظیم کنید. نرم‌افزار تلاش می‌کند این مقدار را حفظ کند.
• توجه داشته باشید به‌دلیل پیچیدگی شکل کانال‌های پیچ، این مقدار صرفاً تقریبی است و پیشنهاد می‌شود مقادیر بسیار بالاتر از مقدار موردنیاز استفاده شود.
• نکته: اسلایدر Offset [3] را روی مقدار منفی بسیار کم قرار دهید تا به این قطر برسید.
• با کلیک روی [5] بخش دندان‌های مجزا گسترش می‌یابد و می‌توانید دندان‌هایی را که سوراخ باید روی آن‌ها ایجاد شود انتخاب کنید.

• اگر دندان به رنگ سبز [6] نمایش داده شود، یعنی سوراخ ایجاد خواهد شد.
• برای عدم ایجاد سوراخ روی آن دندان، روی آن کلیک کنید تا به رنگ قرمز [7] (بدون سوراخ) تغییر کند.
• برای اعمال تغییرات، روی [8] کلیک کنید تا فرآیند مجدداً راه‌اندازی شود.

مطلب پیشنهادی: گزینه‌های پیشرفته برای موضوعات تخصصی ( Advanced options for expert topics)