ویژگی پست و کور (Post and Core) در اگزوکد – طراحی تخصصی و سریع بازسازی‌های داخل‌ریشه‌ای

---

ویژگی پست و کور برای تست‌های اولیه نمونه‌سازی، به صورت آزمایشی و در صورت درخواست در دسترس است. فعال‌سازی این ویژگی نیازمند ماژول جداگانه‌ای است. لطفاً برای فعال‌سازی با نمایندگی فروش خود تماس بگیرید.

مراحل شروع در نرم‌افزار DentalDB در نرم‌افزار DentalDB مراحل زیر را دنبال کنید:

• تعریف نوع کار 1 2. انتخاب متریال:
• متریال برای ترمیم اصلی A → گزینه 2
• متریال برای پست و کور B 3. در بخش Implant-based? گزینه Post and core 3 را انتخاب کنید.
• در قسمت اسکن اضافه (Additional Scan)، یکی از موارد زیر را انتخاب کنید:
• استفاده از اسکن‌بادی (Scan Body) C
• عدم استفاده از اسکن‌بادی D سپس روی OK کلیک کنید تا ادامه دهید.

• شروع طراحی در DentalCAD روی گزینه Design 5 کلیک کنید تا طراحی در DentalCAD آغاز شود. اگر گزینه Scan Body را انتخاب کرده‌اید: در اولین مرحله‌ی ویزارد، باید موقعیت مارکر (Marker Position) را شناسایی کنید.

 

اگر از اسکن‌بادی برای کیس پست و کور استفاده می‌کنید، باید یک اسکن مجزا فقط برای اسکن‌بادی انجام دهید. فرآیند تطبیق (Matching) مارکر نباید همراه با اسکن شامل دندان‌های بیمار انجام شود. این اسکن مجزا باید صرفاً شامل اسکن‌بادی باشد.

• اگر گزینه Don’t use Scan Body را انتخاب کرده‌اید: در اولین مرحله، کار با شناسایی خط لبه داخلی (Inner Margin Line) آغاز می‌شود. (در صورت استفاده از اسکن‌بادی، این مرحله دوم خواهد بود.)

• پس از تعیین خط لبه داخلی، مانند حالت‌های معمول، می‌توانید دندان مدلی را قرار دهید.

• سپس باید جهت ورود پست (Insertion Direction) را مشخص کنید.

• در مرحله بعدی، با کلیک بر روی Next، می‌توانید پایین پست (Post Bottom) 9 را تنظیم کنید.این بخش از طراحی و پارامترهای آن بر فیتینگ (تناسب قرارگیری) تأثیر می‌گذارد. (برای اطلاعات دقیق‌تر به صفحه راهنما مراجعه کنید.)

• در مرحله Design Core 10، می‌توانید بخش کور (Core) را تنظیم کنید.

طراحی را با تعریف حداقل زاویه اباتمنت (abutment minimum angle) از طریق اسلایدر 11 آغاز کنید. تنظیم فضای بین اباتمنت و آناتومی زیرین از اسلایدر 12 برای تعریف فضای بین اباتمنت و ساختار آناتومیکی زیر آن استفاده کنید. فعال کردن چک‌باکس 13 باعث می‌شود ناحیه اکلوزال به‌طور خودکار با حفظ فضای مشخص‌شده در 12 تطبیق یابد. با کلیک روی دکمه 14، مقدار فاصله تعریف‌شده (Spacing) به نقاط کنترل اعمال می‌شود؛ این کار می‌تواند اندازه اباتمنت را افزایش یا کاهش دهد. با استفاده از گزینه 15، تنظیمات فقط با کاهش اندازه اباتمنت اعمال می‌شود. برای بازنشانی شکل اباتمنت به حالت پیش‌فرض، کلیدهای SHIFT + CTRL را نگه دارید و کلیک کنید.

در بخش محور ورود (Insertion Axis)، دو گزینه در اختیار دارید: انتخاب Default 16 برای حفظ جهت پیش‌فرض ورود. انتخاب Set from view 17 برای تعیین جهت جدید ورود با توجه به نمای فعلی.

مایش فاصله آناتومی با اباتمنت با فعال‌سازی چک‌باکس Distance to anatomy (on abutment) 18، می‌توانید فاصله آناتومی با اباتمنت را روی سطح اباتمنت به صورت رنگی مشاهده کنید: قرمز: فاصله کم آبی: فاصله زیاد گزینه Distance to abutment (on anatomy) 19 نیز همین فاصله را روی سطح آناتومی نشان می‌دهد.

در بخش Milling Parameters: از اسلایدر 20 برای انتخاب قطر ابزار میلینگ استفاده می‌شود؛ این ابزار برای تراش روکش یا کوپینگ قرار گرفته روی اباتمنت استفاده خواهد شد. از اسلایدر 21 برای تعیین حداقل ضخامت درونی تاج اندو استفاده کنید.

 

• با کلیک بر روی Next وارد مرحله Freeform 22 می‌شوید، که در آن می‌توانید فریم را به صورت آزاد فرم دهید. از ابزارهای فرم دهی آزاد (Freeforming) مطابق معمول استفاده کنید.

• در مرحله‌ی نهایی، وارد بخش Merge and Save Restorations می‌شوید. در اینجا می‌توانید انتخاب کنید که در مرحله بعد چه کاری انجام شود: با انتخاب گزینه Design suprastructure now 24 بلافاصله وارد مرحله طراحی بخشی می‌شوید که روی اباتمنت قرار می‌گیرد (سوپرااستراکچر).