فناوری TruSmile یک ماژول رندرینگ فوتورئالیستیک است که به کاربر این امکان را میدهد تا ترمیمهایی با رنگ نزدیک به دندان طبیعی طراحی و ارائه کند. این شامل تنوع رنگ مواد مانند آلیاژهای طلایی، آلیاژهای نقرهای، مومها و سایر موادی است که در ساخت دیجیتال موجود هستند.
با ابزار رندرینگ اضافهشده، میتوانید راهنماهای رنگ (Shade Guides) و رنگهای مواد سفارشی بسازید که با سیستم شما یکپارچه باشد.
برای انتخاب رنگ موردنظر، از مسیر Tools > Tooth Color Selection در نوار ابزار اصلی استفاده کنید.
روشن و خاموش کردن TruSmile (Turning on and off TruSmile)
شما میتوانید TruSmile را با کلیک روی دکمه TruSmile در نوار ابزار اصلی (Main Toolbar) [A] فعال کنید.
همچنین میتوانید تنظیم کنید که TruSmile بهصورت خودکار هنگام اجرای نرمافزار CAD فعال شود.
برای این کار، از مسیر: Tools > Settings > Add-on Modules > TruSmile
بروید و تیک چکباکس [B] را بزنید تا این قابلیت فعال شود.
همچنین نسخهای به نام TruSmile Lite [C] وجود دارد که امکان استفاده از کارت گرافیکهای ضعیفتر را فراهم میکند. این حالت باعث افزایش سرعت پردازش میشود، اما کیفیت رندرینگ کاهش پیدا میکند. (تصویر زیر را ببینید)
TruSmile Lite (بالا) و TruSmile (پایین)
رندرینگ TruSmile هنگام گرفتن اسکرینشاتها نیز در دسترس است.
میتوانید به حالتهای اضافی با راستکلیک روی دکمه TruSmile در نوار ابزار اصلی دسترسی پیدا کنید.
TruSmile [2] حالت رندر واقعی ترمیمهای دندانی را فعال یا غیرفعال میکند.
Plaster [3]: یک رندر به رنگ کرم برای ترمیمهای دندانی اعمال میکند.
تمام طبیعی (All Natural): [4] افکتهای رندر (Render Effects) ویژهای را که با عنوان «تمام طبیعی» ایجاد شدهاند، به همهی اشیاء اعمال میکند، با هدف نادیده گرفتن هرگونه مواد (Materials).
تمام متمایز (All Distinguished) [5]: رنگهای مصنوعی ویژهای را به اشیاء سهبعدی (3D Objects) اعمال میکند تا تشخیص نوع آنها بهسادگی امکانپذیر باشد، برای مثال، تشخیص روکشهای آناتومیک (Anatomic Crowns) از پونتیکهای آناتومیک (Anatomic Pontics)، اما بدون توجه به جنس مواد (Material).
خط محیطی (Outline) [6]: تنها خط محیط (Contour) شیء (ترمیم یا داده اسکن) را نمایش میدهد. توجه داشته باشید که حالت خط محیطی تنها زمانی در دسترس است که ماژول افزودنی (Add-on Module) اسمایل کریتور (Smile Creator) فعال باشد و از طراحی لبخند (Smile Design) استفاده شده باشد.
طراحی لبخند (Smile Design) – دندان کامل (Full Tooth) [7] طراحی لبخند/ (Smile Design)[8]: تنها در صورتی نمایش داده میشود که از طراحی لبخند استفاده شده باشد و این حالت، پیشنمایشی (Preview) از طراحی لبخند است.
آموزش ابزار Align Meshes در اگزوکد | همراستایی مدلهای سهبعدی دندان
فهرست مطالب
بهصورت خودکار (Automatically)
بهصورت دستی (Manually)
با استفاده از ابزار Align Meshes، میتوانید مشهای شناور (floating meshes) را با مشهای ثابت (fixed meshes) تطبیق دهید. این عملکرد معمولاً برای همتراز کردن اسکنهای قبل از عمل (pre-op scans) به دادههای اسکن (scan data) استفاده میشود.
توجه (NOTE):
دادههای اسکن (Scan data) را نمیتوان با دادههای DICOM همتراز کرد (aligned to DICOM data).
دادههای اسکنی که قبلاً محور ورود (insertion axis) برای آن تعریف شده، ساختار اختصاص داده شده (assigned construction) یا حاشیه وارد شده (imported margin) دارد، قابل همترازی با مورد دیگری نیست.
روی Align Meshes کلیک کنید تا پنجره تراز کردن مشها (Align Meshes window) باز شود.
نوع تراز (type of alignment) را انتخاب کنید: بهصورت خودکار (Automatically [1]) یا دستی (Manually [2]).
بهصورت خودکار (Automatically)
اگر حالت Automatically را انتخاب کنید، بهصورت متناوب روی نقاط متناظر در دو مش کلیک کنید؛ همانطور که در تصویر زیر نشان داده شده است.
برای بازگرداندن یک پیکان، روی Back [1] کلیک کنید.
وقتی حداقل دو جفت نقطه تعریف کردید، روی Perform alignment [2] کلیک کنید.
میتوانید با کلیک بر روی Best fit matching [3]، نتیجه تراز را بیشتر بهبود دهید. Best-fit matching را فقط زمانی استفاده کنید که مشهای همشکل (identically shaped meshes) دارید.
عملکردهای زیر به بهبود نتیجه تراز کمک میکنند:
با استفاده از اسلایدر Matching parts ratio [4] میتوانید نسبت بخشهای سطح موجود در هر دو سطح را تنظیم کنید. این به این معنی است که تنها بخشهای سطح که زیر فاصله مشخصشده قرار دارند، بر تراز تأثیر میگذارند. با مقدار بالاتر، نرمافزار سعی میکند سطوحی را که فاصله بیشتری بین مش متحرک (moving mesh) و مش ثابت (fixed mesh) دارند، تراز کند. مقادیر بالا (۷۰-۸۰٪) برای جفت مشهایی که تا حد زیادی توپوگرافی مشابه دارند، مناسبتر است.
حداکثر فاصله تاثیرگذاری (Maximum influence distance) را با اسلایدر Maximum influence distance [5] تعیین کنید. فقط بخشهای سطح که زیر این فاصله هستند بر تراز اثر میگذارند. این گزینه بهویژه پس از ثبت نقطه به نقطه (point-to-point registration) اهمیت دارد. مقدار بزرگ میتواند نتیجه را بدتر کند، چون بخشهای بیشتری از یک سطح وارد محاسبه میشوند که ممکن است در سطح دیگر وجود نداشته باشند.
گزینه Surfaces orientation shall match [6] را گسترش دهید تا گزینههای زیر باز شود و مورد مناسب را انتخاب کنید:
[A] Surfaces orientation shall match (جهت سطوح باید مطابقت داشته باشد)
[B] Surfaces orientation shall match inverted (جهت سطوح باید معکوس مطابقت داشته باشد)
[C] Surfaces orientation shall be ignored (جهت سطوح باید نادیده گرفته شود)
همچنین توجه داشته باشید که محاسبه اغلب زمان قابلتوجهی طول میکشد.
گزینه Show distance [8] را فعال کنید تا یک مقیاس رنگی (color scale) که فاصله باقیمانده بین مشها را نمایش میدهد، نشان داده شود.
شما میتوانید حداقل و حداکثر فاصله (minimum and maximum distance) را تعریف کنید.
میتوانید با فعال کردن Matching: Exclude selected parts [7]، برخی نواحی مش را از تطبیق best fit حذف کنید. با این کار، پنجره ابزار قلممو (Brush tool window) باز میشود.
حذف بخشهای انتخابی (Exclude selected parts):
دکمه چپ ماوس را نگه دارید و بکشید تا نواحی مورد نظر برای حذف از تطبیق (ابزار سبز – green tool [1]) را رنگآمیزی کنید؛ این بخشها آبی خواهند شد.
برای پاککردن علامتگذاری، دکمه چپ ماوس را همراه با SHIFT نگه دارید (ابزار قرمز – red tool [2]).
Mesh selection [3]: مشی که میخواهید روی آن نواحی را رنگآمیزی کنید انتخاب نمایید.
Fit nowhere [4]: کل مش را علامت میزند؛ در این حالت تطبیق best-fit هیچ اثری نخواهد داشت.
Invert markings [5]: نواحی علامتگذارینشده و علامتگذاریشده را جابجا میکند.
Fit everywhere [6]: همه علامتگذاریهای موجود را پاک میکند.
Mark automatic [7]: فقط ناحیه کوچکی اطراف ابتدا و انتهای هر پیکان را بهعنوان منطقه تطبیق استفاده میکند.
Radius for automatic marking [8]: شعاع ناحیه مش در هر سر پیکان را تعیین میکند.
Brush size [9]: اندازه قلممو برای رنگآمیزی را تنظیم میکند.
Brush inverse [10]: عملکرد قلممو را معکوس میکند. همچنین میتوانید هنگام رنگآمیزی، کلید SHIFT را نگه دارید تا عملکرد قلممو معکوس شود.
انتخاب قطعات شناور اضافی (Select additional floating parts):
با فعالسازی چکباکس Select additional floating parts [1]، میتوانید قطعات شناور اضافی را برای قرار گرفتن در فرآیند تراز انتخاب کنید. با این کار پنجره Selected floating parts window باز میشود.
برای انتخاب همه قطعات موجود در لیست، روی All [2] کلیک کنید.
برای عدم انتخاب همه قطعات، روی None [3] کلیک کنید.
برای انتخاب همه قطعات قابل مشاهده، روی All visible [4] کلیک کنید.
برای معکوس کردن انتخاب فعلی، روی Invert [5] کلیک کنید.
گزینه Select by click [6] به شما امکان میدهد با کلیک روی هر قطعه در نمای اصلی (main view)، قطعات مورد نظر را انتخاب کنید.
با نگه داشتن کلید CTRL هنگام کلیک، میتوانید یک قطعه انتخابشده را از حالت انتخاب خارج کنید.
دستی (Manually):
اگر گزینه Manually را انتخاب کنید، دکمه چپ ماوس را روی مش شناور (floating mesh) نگه داشته و آن را به موقعیت دلخواه بکشید.
Move/rotate in all directions [1]: اجازه حرکت و چرخش آزاد مدل در تمام جهات را میدهد.
Move in z-direction [2]: جابجایی مدل در جهت عمودی (z-direction).
Move in xy-plane [3]: جابجایی مدل در جهت افقی (xy-plane).
Select additional floating part [4]: با فعال کردن این چکباکس، قطعات شناور اضافی را میتوانید برای تراز در فرآیند قرار دهید.
Undo and Redo [5]: یک مرحله به عقب یا جلو بروید (Undo / Redo).
مش را با دکمه چپ ماوس (left mouse button) به موقعیت دلخواه (desired position [7]) بکشید (drag).
قطعات شناور اضافی (Additional floating part):
با فعالسازی چکباکس Select additional floating parts [1]، میتوانید قطعات شناور بیشتری را وارد فرآیند تراز کنید. با این کار، پنجره Selected floating parts window باز میشود.
برای انتخاب همه قطعات موجود در لیست، روی All [2] کلیک کنید.
برای انتخاب همه قطعات قابل مشاهده، روی All visible [3] کلیک کنید.
برای عدم انتخاب همه قطعات، روی None [4] کلیک کنید.
برای معکوس کردن انتخاب فعلی، روی Invert [5] کلیک کنید.
گزینه Select by click [6] به شما امکان میدهد با کلیک روی هر قطعه در نمای اصلی (main view)، قطعات مورد نظر را انتخاب کنید. با انتخاب گزینههای [A] و [B] میتوانید هر دو مش را بهصورت همزمان جابجا کنید.
