ابزار Paint Filler در exocad – پر کردن و تسکین در طراحی فریمورک پارسیل
ابزار پُرکنندهی نقاشیشونده فورمورک پارسیل (Paint Filler Tool – Partial Framework)
ابزاری تعاملی برای افزودن موم یا بلاکاوت به نواحی مشخصشده با نقاشی است. این ابزار زمانی مفید است که بخواهید در ناحیهای وسیع مانند چینهای کامی (rugae) موم رلیف اضافه کنید.
برای استفاده، کافیست ناحیه مورد نظر را رنگ کنید، سطح صافسازی (Smooth Level) را انتخاب کنید (حالت پیشفرض برای رلیف دستی مناسب است)، و روی Apply [5] کلیک کنید.
Toggle Erase Mode [1] – فعالسازی حالت پاککن؛ همچنین میتوانید کلید Shift را نگه دارید تا به حالت پاک کردن موقت بروید.
Select None [2] – هرگونه انتخاب ناحیه پرشده را پاک میکند.
Diameter [3] – قطر ابزار نقاشی را تعیین میکند؛ یا با نگهداشتن Shift + چرخوسط ماوس آن را تنظیم کنید.
Smooth Level [4] – مقدار کلی پُر شدن و میزان صافسازی را مشخص میکند.
Apply [5] – فرآیند محاسبه پُرکنندگی ناحیه را آغاز میکند. ممکن است چند ثانیه طول بکشد. برای لغو، از Ctrl + Z استفاده کنید.
مش هندسی و کانکتور فریمورک پارسیل Partial Framework – Mesh And Connector در اگزوکد
در این مرحله، شما میتوانید کانکتور اصلی (Major Connector)، مش (Mesh)، و لثهی تقسیمشده (Split Gingiva) را همزمان و تنها در یک مرحله ایجاد و اعمال کنید.
ابزارها و گزینهها
🔹 Settings [1]:
بخش تنظیمات که به شما امکان میدهد پارامترهای مربوط به مش، کانکتور، و لثهی تقسیمشده را انتخاب و تنظیم کنید.
🔹 Create Checkboxes [2], [3], [4]:
سه چکباکس که میتوانید با برداشتن تیک آنها، هر یک از آیتمهای زیر را غیرفعال کنید:
[2] کانکتور اصلی (Major Connector)
[3] تولید مش (Mesh generation)
[4] لثهی اسپلیتی (Splint Gingiva)
🔹 Preview [5]:
پیشنمایشی از نتیجهی تولید بر اساس تنظیمات فعلی را نمایش میدهد بدون اینکه طراحی نهایی اعمال شود.
🔹 Clear [6]:
طرح فعلی کانکتور اصلی و مش پیشنهادشده را پاک میکند.
🔹 Apply [7]:
نتایج فعلی طراحی کانکتور اصلی و مش را نهایی کرده و به صورت واکس بژ (beige wax) اعمال میکند.
🔹 Cut View [8]:
نمای برشخورده (sectional view) از طراحی شما را برای بررسی دقیقتر نمایش میدهد.
میانبرهای نمای برشخورده (Cut View Hotkeys): در نمای برش (Cut View)، برای بررسی دقیقتر طراحی، از کلیدها و عملکردهای زیر استفاده کنید:
نوار لغزنده (Slider): برای تغییر موقعیت برش (Slice Position) استفاده میشود.
کلیک چپ (Left Mouse Button): برای رسم خطکش (Ruler) روی نمای برش.
نگه داشتن کلید CTRL اجازه میدهد چند خطکش رسم کنید.
کلیک راست (Right Mouse Button): برای چرخش صفحهی برش به دور محور Y (محور عمودی مدل).
کلیک همزمان راست و چپ (Right + Left Buttons): برای جابجایی صفحهی برش در جهتهای افقی و عمودی (محورهای X و Y).
اسکرول موس (Thumb Wheel / Scroll Wheel) برای زوم کردن (Zoom) روی صفحهی برش.
تنظیمات (Settings)
نحوه انجام: ایجاد نگهدارندههای جایگزین مانند یک ردیف حلقه (alternate retentions like a row of rings)
نحوه انجام: ایجاد نگهدارنده جایگزین از نوع “Beam Retention” (تیرک نگهدارنده)
مش (Mesh)
Pattern [1] – اجازه میدهد از میان چند الگوی سوراخ (hole patterns) در منوی کشویی انتخاب کنید. Hole Size [2] – اندازه سوراخها (hole size) در الگوی مش (mesh hole pattern) را تنظیم میکند. همچنین میتوان اندازه را با کشیدن فلش مش تغییر داد. Mesh Wax [3] – ضخامت خود مش (mesh thickness) را از بالای واکس رلیف (relief wax) تعیین میکند. Relief Wax [4] – فاصله از بالای مدل رفرکتوری (refractory model) تا کف مش (bottom of the mesh) را مشخص میکند. Mesh Rim [5] – یک حاشیه (rim) در اطراف مش ایجاد میکند. Fit mesh inside gingiva [6] – واکس مش (mesh wax) را پس از تولید، داخل لثه (gingiva) قرار میدهد. Expand gingiva to fit mesh [7] – مطمئن میشود که مش نگهدارنده (retention mesh) از قسمت انتخابشده (معمولاً لثه) بیرون نزند؛ میتوانید مش را داخل سطح قطعه برش دهید یا قطعه را به اندازه مشخص گسترش دهید. Min. thickness [8] – مقدار آفست مربوط به گزینه [6] را برای حفظ حداقل ضخامت (minimum thickness) تعیین میکند. Semi-auto Finish Line [9] – لبه لثه (gingiva edge) را به یک خط پایان (finish line) تبدیل میکند؛ در صورت انتخاب، ارتفاع خط پایان را مشخص کنید. Use Defaults [10] – مقادیر را به حالت پیشفرض (default values) بازنشانی میکند.
Connector (اتصالدهنده اصلی):
Stipple [1] – لیست کشویی از الگوهای بافتدار (stipple patterns) که روی سطح اتصالدهنده اصلی (major connector) اعمال میشوند. Invert [2] – چکباکسی برای معکوس کردن الگوی بافتدار (invert stipple pattern) هنگام اعمال. Scale [3] – مقیاس افقی (horizontal scale) برای الگوی بافتدار؛ مقدار بیشتر، پوششدهی الگو را گسترش میدهد. Offset [4] – ضخامت عمودی الگوی بافتدار (stipple) علاوه بر ضخامت پایه؛ عمق بافت را در ضخامت کلی اتصالدهنده تنظیم میکند. Thickness [5] – ضخامت عمودی اتصالدهنده اصلی (major connector)، بدون در نظر گرفتن الگوی بافتدار. Use Falloff [6] – فعالسازی یا غیرفعالسازی کامل کاهش تدریجی ضخامت (falloff). Linear Falloff [7] – زاویه کاهش تدریجی ضخامت در لبههای اتصالدهنده (falloff angle)؛ مقدار بیشتر باعث گذار نرمتر و اتصالدهنده عریضتر میشود. Min falloff thickness [8] – حداقل ضخامت (minimum thickness) در ناحیه کاهش ضخامت. Apply over existing wax [9] – با فعالسازی، اتصالدهنده روی واکس موجود (existing wax) قرار میگیرد. Use Defaults [10] – بازنشانی همه مقادیر به حالت پیشفرض (default values).
Split Gingiva فقط برای Quick Snap workflow (جریان کاری سریع-کلیکی) قابل استفاده است:
🔹 Mesh Interlock [1] – میزان درگیر شدن لثهی پایینی (bottom gingiva) با مش نگهدارنده (mesh) یا همپوشانی با آن.
🔹 Bottom Draft [2] – زاویهی خروج (draft angle) مش برای بیرونکشیدن و واردکردن راحتتر در جهت درج (insertion direction).
🔹 Use Full Gingiva Base [3] – گسترش پایه لثه (gingiva base) بهسمت پایین برای جلوگیری از تماس با لثهی بیمار (tissue).
🔹 Min. Thickness [4] – تنظیم مقدار حداقل ضخامت (minimum thickness).
🔹 Use Defaults [5] – بازنشانی به مقادیر پیشفرض (default values).
