این پنجره پس از استفاده از اسمایل کریتور (Smile Creator) در دسترس قرار میگیرد و یک نمای اضافی از طرح فعلی را نسبت به عکس بیمار، در جریان فرآیند طراحی CAD، ارائه میدهد. این نمای ثانویه را میتوان در هر زمان، در طول ادامهی فرآیند دنتالکد (DentalCAD)، دوباره باز کرد. این قابلیت به کاربران اجازه میدهد تا از ابزارهای پیشرفته مانند حالت زنجیرهای قرار دادن دندانها (Chain-Mode Tooth Placement) بهطور معمول استفاده کنند و در عین حال، نتیجه را بهصورت تعاملی نسبت به چهرهی بیمار مشاهده کنند.
«پنجره لبخند» (Smile Window) یک پنجره جداگانه است که میتوان آن را مستقل از پنجره اصلی CAD قرار داد و این ویژگی برای استفاده در تنظیمات چند مانیتوره (Multi-Monitor Setups) ایدهآل است.
داشتن ماژول اسمایل کریتور (Smile Creator Module) الزامی است.
برای باز کردن آن، روی دکمه پنجره لبخند (Smile Window) در نوار ابزار اصلی (Main Toolbar) کلیک کنید.
پنجره باز میشود و میتوانید با کلیک روی [1] منوی نمایش/مخفی کردن در طراحی لبخند (Show/Hide in Smile Design) را باز کنید.
در پایین این پنجره، ۴ دکمه وجود دارد:
[2] برای فعال کردن نمایش بخشهای طراحی لبخند (Smile Design Parts) از نمای اصلی (Main View).
[3] برای خروجی گرفتن گزارش اسمایل کریتور (Smile Creator Report) به صورت PDF.
[4] بازنشانی (Reset) به نمای طراحی لبخند (Smile Design View).
[5] نمایش/مخفی کردن نمای لبخند (Smile View)، همراه با نمایش تصویر عقبکشیده (Retracted Image).
[6] انتخاب یکی از گزینههای پیشنمایش (Preview Options): تمام طبیعی (All Natural)، خط محیطی (Outline)، طراحی لبخند – دندان کامل (Smile Design Full Tooth) یا طراحی لبخند (Smile Design).
در این مرحله، میتوانید مدل دندانها را بهطور دقیق جایگذاری کنید. پنجرهی Tooth Placement شامل سه تب است:
Chain Mode (زنجیرهای)
Advanced (پیشرفته)
Simple (ساده)
تب Chain Mode تنها زمانی فعال میشود که چند دندان به صورت همزمان در حال جایگذاری باشند.
حالت ساده (Simple Mode)
جابهجایی مدلهای دندانی
ابزار Move را فعال کنید.
روی دندانی که میخواهید حرکت دهید، کلیک کنید.
دندان را به موقعیت دلخواه بکشید (Drag کنید).
برای محدودسازی حرکت در جهت خاص، دکمه رادیویی مربوطه را فعال نمایید.
میانبرها (Shortcuts)
CTRL نگهدارید: چرخش دندان
SHIFT نگهدارید: تغییر اندازه
CTRL + SHIFT: مقیاسدهی جهتدار
چرخش مدل دندانها (Rotating Tooth Models)
ابزار Rotate را فعال کنید (یا میانبر را در حالت Move بزنید).
روی دندان موردنظر کلیک کنید.
کلیک را نگهدارید و بکشید.
مرکز چرخش، مرکز مدل دندان است. برای محدودسازی جهت چرخش، دکمه رادیویی مربوطه را فعال کنید.
تغییر مقیاس (Scaling Tooth Models)
ابزار Scale را فعال کنید (یا میانبر آن را بزنید).
روی دندان کلیک کنید.
کلیک را نگهدارید و موس را برای تغییر اندازه بکشید.
فلش سبز جهت مقیاسدهی را نشان میدهد. برای مقیاسدهی در جهت خاص، CTRL + SHIFT را نگهدارید.
اگر میخواهید همه دندانها بهصورت همزمان جابهجا شوند، گزینه Move all simultaneously را فعال کنید.
تغییر کتابخانه دندانی (Tooth Library Switch)
از طریق منوی کشویی [1] میتوانید کتابخانه دندانی را تغییر دهید. با کلیک روی دکمههای پیکان [2] میتوانید بین کتابخانهها جابجا شوید. با نگهداشتن CTRL و چرخش چرخ موس، میتوانید بین کتابخانههای نصبشده حرکت کنید. منوی کشویی، پیشنمایشی از کتابخانههای موجود نمایش خواهد داد.
حالت پیشرفته (Advanced Mode)
در تب Advanced، میتوانید تغییر شکل فوری آناتومیکی (Instant Anatomic Morphing) را روی مدل دندان انجام دهید.
کلید ترکیبی عملکرد SHIFT مقیاسدهی بخشهای مختلف دندان CTRL چرخش بخشهای مختلف CTRL + SHIFT جابهجایی بخشهای مختلف (Translation)
Tooth Axis Selection Scaling [1] :مقیاسدهی جهتدار شهودی. SHIFT را نگهدارید، کلیک کنید و موس را به سمت محور دندان حرکت دهید.با CTRL + SHIFT میتوانید مقیاس را روی دو محور همزمان انجام دهید.
Free Axis Selection Scaling [2]: نمایش محدوده جهت کمک به درک بهتر جهت مقیاسدهی. SHIFT: مقیاس در یک جهت، CTRL + SHIFT: مقیاس در دو جهت
Free-form Tool [3]: ایجاد تغییرات ساده در فرم دندان مثل جابهجایی کاسپها.
Cutting with Antagonist [4]: در صورت برخورد دندان با آنتاگونیست (فک مقابل)، نواحی تداخلی حذف میشوند.
Deformation with Antagonist [5]: با حرکت یا مقیاسدهی دندان، شکل آن بهطور خودکار متناسب با آنتاگونیست تنظیم میشود تا تماسهای مناسب ایجاد شود.
Minimum Thickness [6]:با فعالسازی این گزینه، هنگام حرکت دندان، ضخامت حداقل بهطور خودکار حفظ میشود. این قابلیت با سایر ابزارهای مورفینگ نیز قابل ترکیب است.
Abrasion Slider(s) [7]: با استفاده از لغزنده، سایش طبیعی دندان اعمال میشود. میتوان کاسپها را صاف کرده، فرم دندانهای خلفی را عمیقتر یا قدامیها را بازطراحی کرد.
زنجیره دندانی (Tooth Chain)
این حالت برای چینش دندانها در بریجهای چند واحدی بسیار کاربردی است. Chain Mode غیرفعال خواهد بود اگر دندانها در مرحله آناتومی به صورت کپی مستقیم وارد شده باشند یا پونتیکهای کاهش یافته در پروژه وجود داشته باشند.
• لوله (Tube) [1] نشاندهنده زنجیره دندانی است.
• دیسکهای موقعیتدهی (Placement Discs) [2] در ابتدا و انتهای زنجیره قرار دارند.
• با کلیک روی نقاط کنترلی [3] که برای هر دندان مدل و دیسک موقعیتدهی وجود دارند، میتوانید موقعیت آنها را پین (قفل) کنید.
• در حالت پینشده، نقطه کنترلی قرمز میشود و آن دندان یا دیسک دیگر تحت تأثیر حرکت/چرخش/مقیاس قرار نمیگیرد.
• با کلیک مجدد روی نقطه قرمز، آن عنصر آزاد (Unpin) خواهد شد
انواع حالتهای زنجیرهای (Chain Modes)
در تب Chain Mode سه حالت اصلی برای کنترل زنجیره وجود دارد:
دکمه عملکرد Chain اعمال تغییرات روی کل زنجیره دندانی
Single اعمال تغییرات فقط روی یک دندان
Tube اعمال تغییرات روی کل زنجیره با حفظ شکل قوس (Bow)
نحوهی کنترل در حالت Chain
از همان ابزارهای تب «ساده (Simple)» استفاده میشود:
حرکت: روی یک دندان کلیک کرده و بکشید.
چرخش: روی دندان کلیک کرده و با نگهداشتن CTRL در جهت چرخش بکشید. فاصله بیشتر از نقطه انتخابی، چرخش کمتری اعمال میکند.
مقیاسدهی: روی دندان کلیک کرده و با نگهداشتن SHIFT در جهت دلخواه بکشید.
کنترل دیسکهای موقعیتدهی:
روی یکی از دیسکها کلیک کنید؛ هر دو نقطه کنترلی دیسک قرمز میشوند. حالا میتوانید یک سر زنجیره را حرکت دهید درحالیکه سر دیگر ثابت باقی میماند. پس از رها کردن، هر دو دیسک به حالت آزاد (سبز) بازمیگردند.
کادرهای انتخاب زیر در حالت زنجیرهای موجود هستند:
عملکرد
توضیحات
Teeth Scalable
اجازه میدهد در صورت نیاز دندانها مقیاسدهی شوند. برای غیرفعالسازی تیک را بردارید.
Keep in Contact
حفظ تماس بین دندانها. با غیرفعالسازی این گزینه، میتوان فواصل یا همپوشانی بین دندانها ایجاد کرد. فعالسازی مجدد، تماسها را بازیابی میکند.
Show Chain Controls
نمایش یا پنهانسازی لوله زنجیرهای و نقاط کنترلی.
Limit Rotation to Buccal/Lingual Tilt
چرخش را به جهتهای دهلیزی/زبانی محدود میکند.
Undo/Redo
ببازگردانی یا تکرار تغییرات انجامشده. (با ترک تب Chain تاریخچه حذف میشود.)
حالت Single
برای جابهجایی، چرخش و تغییر مقیاس یک دندان بهتنهایی از همان روشهای تب Simple استفاده کنید:
میانبرها
کلیک و درگ: حرکت
نگهداشتن CTRL: چرخش
نگهداشتن SHIFT: تغییر اندازه
CTRL + SHIFT: مقیاسدهی جهتدار
اگر گزینهی Keep in Contact فعال باشد، تغییرات یک دندان ممکن است روی بقیه زنجیره نیز تأثیر بگذارد.
سه گزینهی Teeth Scalable، Keep in Contact و Show Chain Controls مشابه حالت Chain در دسترساند.
حالت Tube
در این حالت، میتوانید دندانها را همراه با یک قوس ثابت (Bow) حرکت دهید. این قوس با لوله قرمز رنگ در امتداد دو سر لوله اصلی نشان داده میشود.
• حرکت، چرخش و مقیاسدهی دقیقاً مانند حالت Chain انجام میشود.
• گزینهی Keep in Contact در این حالت وجود ندارد، زیرا تماس بین دندانها همیشه حفظ میشود.
• گزینههای موجود: Teeth Scalable، Show Chain Controls و Limit Rotation to Buccal/Lingual Tilt
گزینه تقارن (Symmetry)
اگر دندانهایی را در دو طرف فک و در موقعیتهای متقارن قرار دهید، دکمه Symmetry در تب Chain Mode فعال میشود.
این دکمه از چهار گزینه تشکیل شده است. با نگهداشتن نشانگر موس روی هرکدام، نشانگرهای آبی رنگی ظاهر میشوند که صفحه تقارن، دندانهای تحت تأثیر و جهت تقارن را نشان میدهند. • با کلیک روی یکی از دکمهها، تقارن فعال میشود و تمام اعمال جابهجایی، چرخش یا مقیاس روی یک طرف فک، به صورت آینهای روی طرف مقابل اعمال میشود.
برای غیرفعالسازی تقارن، مجدداً روی Symmetry کلیک کنید.
تقارن دندانهای قدامی، شامل نیشها (Canines) و دندانهای آسیای کوچک (Premolars) نیز میشود، نه فقط دندانهای پیشین (Incisors).
ابزار کنترل صفحه تقارن (Symmetry Plane) به شکل یک کُره با دو فلش است. این فلشها نشان میدهند کدام دندانها بهعنوان مرجع جهتگیری صفحه تقارن استفاده میشوند. دندانهای مرجع با نقاط کنترلی قرمز قفل شدهاند (قابل حرکت نیستند)..
برای تغییر دندانهای مرجع، روی نقطه کنترلی یکی از دندانهای مورد نظر (در سمت چپ یا راست فک) کلیک کنید. کنترل صفحه تقارن به موقعیت جدید منتقل شده و نقاط کنترلی دندانهای جدید به رنگ قرمز درمیآیند.
برای ثابت کردن صفحه تقارن، روی کُره بین دو فلش کلیک کنید.
گزینههای بازنشانی (Reset Options)
با کلیک روی دکمه Reset در بخش “Options” از تب حالت زنجیرهای (Chain Mode)، گزینههای مختلفی برای بازنشانی نمایش داده میشود:
عملکرد
توضیحات
Reset (نگهداشتن قرمزها)
موقعیت اصلی دندانهای آزاد (با نقاط سبز) را بازنشانی میکند، اما دندانهای قفلشده (با نقاط قرمز) در جای فعلی باقی میمانند.
Reset all (بازنشانی کامل)
تغییرات انجامشده در تب «ساده (Simple)» را حفظ میکند، اما سایر تغییرات را حذف میکند.
Global Reset (بازنشانی سراسری)
تمام موقعیت دندانها را به حالت اولیه بازمیگرداند و همه تغییرات را حذف میکند.
Cancel (لغو)
همه موقعیتهای فعلی دندانها را حفظ میکند و هیچ بازنشانی انجام نمیشود.
انتخاب مدل دندانی متفاوت(Choosing a Different Tooth Model)
برای جایگزین کردن یک مدل دندان با مدل دیگر (مثلاً برای قرار دادن یک دندان آسیای کوچک روی محل آمادهسازی دندان آسیای بزرگ بهدلیل محدودیت فضایی)، مراحل زیر را انجام دهید:
1. روی دندانی که میخواهید جایگزین شود، راستکلیک کنید.
2. گزینه “Load custom tooth model…” را انتخاب کنید.
3. اکنون میتوانید یک مدل دندانی متفاوت را برای جایگزینی انتخاب نمایید.
در این مرحله از طراحی، قسمت داخلی ترمیم تاج یا اینله ایجاد میشود؛ یعنی بخشی که مستقیماً روی دندان تراشخورده قرار میگیرد. این قسمت و پارامترهای مرتبط با آن نقش بسیار مهمی در جاافتادن دقیق (Fit) ترمیم دارند. اگر در پایان کار، ترمیم خوب روی دندان ننشیند، لازم است تنظیمات همین مرحله بازبینی شوند.
فضای سمان (The cement gap)
در تب اول از پنجرهی “فضای سمان”، میتوان تنظیمات مربوط به فضای بین سطح داخلی ترمیم و دندان تراشخورده را انجام داد. نواحی دارای فضای سمان با رنگ زرد و نواحی بدون فضا با رنگ سبز نمایش داده میشوند.
گزینههای شکاف سیمانی:
امکانات این بخش:
با انتخاب آیکون قلممو [1]، میتوانید روی نواحی زرد یا سبز نقاشی کنید تا مرز بین آنها را اصلاح کنید. برای این کار دکمه چپ موس را نگه داشته و بکشید. اگر همزمان کلید SHIFT را نگه دارید، عملکرد قلممو برعکس خواهد شد.
با استفاده از اسلایدر فضا [2]، میتوانید میزان فضای سمان را تنظیم کنید.
با کلیک روی “افزودن ناحیه جدید” [3]، میتوانید ناحیه سوم با رنگی متفاوت تعریف کنید. این ناحیه هم با قلممو قابل ویرایش است و اسلایدر اختصاصی برای تنظیم فضای آن در دسترس است.
دو نوع فضای اضافی قابل تعریف است:
محوری (Axial) [4]: فضای اضافی در جهت محور نشست ترمیم
شعاعی (Radial) [5]: فضای اضافی در جهت عمود بر محور نشست
این دو اسلایدر بهطور پیشفرض به هم قفل هستند (آیکون قفل فعال است) و با کلیک روی آیکون قفل میتوان آنها را بهطور مستقل تنظیم کرد.
طراحی لبههای ترمیم(Designing the crown border)
در تب دوم پنجرهی Crown Bottoms، پارامترهایی برای تعریف شکل لبههای ترمیم وجود دارد:
افقی (Horizontal) [1]: پهنای افقی لبه ترمیم را مشخص میکند. بسته به جنس ماده، حداقل مقدار مشخصی لازم است (مثلاً برای زیرکونیا معمولاً حداقل ۰.۲ میلیمتر توصیه میشود).
شیبدار (Angled) [2]: طول قسمت مورب لبه را مشخص میکند. در بیشتر موارد روی صفر تنظیم میشود.
زاویه (Angle) [3]: زاویهی بخش شیبدار را تعیین میکند.
عمودی (Vertical) [4]: بخشی عمودی به لبه اضافه میکند. معمولاً این گزینه هم روی صفر باقی میماند.
زیر لبه (Below margin) [5]: تمام نقاط لبه ترمیم را به میزان مشخصی در جهت محور نشست به سمت داخل منتقل میکند.
تنظیمات پیشرفته(Advanced)
تب سوم این پنجره، امکاناتی برای کنترل نواحی دارای آندرکات و پارامترهای ماشینکاری (تراش) ارائه میدهد.
جلوگیری از پر شدن آندرکاتها (Don’t block out undercuts) [1]: اگر فعال باشد، نواحی آندرکات باقی میمانند و پر نمیشوند.
زاویه آندرکات (Angle) [2]: با استفاده از این اسلایدر میتوان زاویهای برای پر شدن آندرکاتها تعیین کرد (پیشفرض صفر، یعنی پر شدن بهصورت عمودی).
حریم غیرقابل دسترسی (Size) [3]: محدودهای اطراف لبه آمادهسازی که در آن ناحیه، پر شدن انجام نمیشود – حتی اگر در بالا آندرکات وجود داشته باشد.
در تصویر سمت چپ، گزینه “Don’t block out undercuts” روی ۱ میلیمتر تنظیم شده است. در این حالت، قسمت بالایی آندرکات پر شده، اما وقتی به محدوده غیرقابلدسترس میرسد، طراحی دوباره به سطح دندان بازمیگردد. (این نوع ترمیم با ماشینکاری ۳ محور قابل ساخت نیست.)
در تصویر سمت راست، این گزینه روی صفر تنظیم شده، و در نتیجه ترمیم بهخوبی روی دندان در ناحیه لبه نمینشیند.
در هر دو حالت، نتیجه ایدهآل نیست و نیاز به اصلاح دستی (تراش یا افزودن سرامیک) وجود دارد.
اگر در این مرحله از طراحی متوجه شدید که مسیر نشست (Insertion Axis) بهدرستی تنظیم نشده، هنوز هم بهراحتی میتوانید آن را تغییر دهید:
روی دکمه «Expert» روی دکمهی «حالت پیشرفته» (Expert) در نوار ابزار سمت راست کلیک کنید. سپس روی دندانی که میخواهید مسیر نشست آن را اصلاح کنید، راستکلیک کرده و گزینهی «تنظیم مسیر نشست» (Set insertion direction) را انتخاب کنید. حالا با چرخاندن نما بهسمت مسیر نشست دلخواه، روی «تنظیم نمای فعلی بهعنوان مسیر نشست» (Set current view as insertion axis) کلیک کنید.برای بازگشت دکمهی Wizard را بزنید.
در برگهی سوم از پنجرهی پایین تاج (Crown Bottoms)، میتوانید پارامتر مربوط به جبران قطر ابزار (Tool diameter compensation) را نیز تغییر دهید.
اگر مادهای که انتخاب کردهاید قرار است تراش داده شود (milled)، گزینهی پیشبینی تراش (Anticipate milling) بهصورت پیشفرض فعال است. در قسمت قطر ابزار (Diameter) میتوانید قطر ابزاری که قرار است برای تراش استفاده شود را وارد کنید. پیشنهاد میشود مقدار آن را کمی بیشتر از قطر واقعی ابزار انتخاب کنید. مثلاً اگر با ابزار ۱ میلیمتری کار میکنید، مقدار را روی ۱.۲ میلیمتر تنظیم کنید.
ابزار نوک تخت یا گرد (Bullnose/Flat Tool): نرمافزار دنتالکَد (DentalCAD) از جبران ابعاد ابزار برای ابزارهای گرد و ابزارهای نوک تخت (Bullnose) پشتیبانی میکند. اگر این گزینه غیرفعال باشد، جبران بهصورت ابزار گرد انجام میشود؛ درحالیکه فعال بودن آن بهمعنای اعمال جبران برای ابزار نوک تخت است. در هر دو حالت، دنتالکد نتیجهی نهایی با جبران ابزار را نمایش میدهد. هنگامی که این گزینه فعال باشد، نواحی دارای آندرکات بهطور خودکار مسدود میشوند (گزینهی آندرکات مسدود نشود غیرفعال میگردد).
درصد تختی نوک ابزار (Tool tip flat percentage): با این گزینه میتوانید میزان تخت بودن نوک ابزار را مشخص کنید. مقدار ۰٪ یعنی ابزار کاملاً گرد، و مقدار ۱۰۰٪ یعنی ابزار با نوک کاملاً تخت.
تنها قطر ریزترین ابزار اهمیت دارد. قطر ابزار زبرتراشی (Roughing Tool) در این مرحله مؤثر نیست.
بسته به پیکربندی نرمافزار، ممکن است گزینههای اضافی مثل Bullnose/Flat Tool یا Tool tip flat percentage نیز در این صفحه نمایش داده شوند. برای اطلاعات بیشتر، به مستندات ویدیویی ما مراجعه کنید.
برای مشاهدهی آندرکاتهای باقیمانده (مثلاً زمانی که گزینهی «منطقهی نزدیک به خط مرز مسدود نشود» فعال است)، روی گزینهی نمایش آندرکاتها (Show Undercuts) کلیک کنید. نرمافزار آندرکاتهایی تا عمق حدود ۱ میلیمتر را مسدود میکند.
توجه داشته باشید که تغییراتی که در این صفحه اعمال میکنید بهصورت لحظهای نمایش داده نمیشوند، چرا که این فرآیند پردازشی سنگین دارد. برای دیدن نتیجهی تغییرات، روی اعمال (Apply) کلیک کنید.
در نهایت، برای رفتن به مرحلهی بعد، روی Next کلیک کنید.
به کمک بیشتری نیاز دارید؟با نماینده فروش خود تماس بگیرید یا یک جلسه آموزشی شخصی در فروشگاه اینترنتی ما رزرو کنید.
در همه موارد، نرمافزار الزاماً از شما نمیخواهد مسیر نشست را مشخص کنید؛ زیرا در اکثر مواقع، مسیر نشست بهصورت خودکار و با دقت بالا توسط نرمافزار تشخیص داده میشود. اما در برخی شرایط خاص، از شما خواسته میشود مسیر نشست شناساییشده را بررسی و در صورت لزوم اصلاح کنید. این شرایط شامل موارد زیر است:
در طراحی بریج برای تراش با دستگاههای ۳ یا ۴ محور به دلیل محدودیتهای فنی در فرآیند تراش، تمامی دندانهای داخل یک بریج باید مسیر نشست یکسانی داشته باشند. نرمافزار یک مسیر نشست مشترک را پیشنهاد میدهد که میتوانید آن را بهینهسازی کنید.
در صورتی که نرمافزار نسبت به مسیر نشست خودکار شناساییشده اطمینان نداشته باشد حتی در ترمیمهای تکی مانند روکش یا زیرساخت، یا بخشهایی از بریج در حالت تراش با دستگاه ۵ محور، ممکن است نیاز به بازبینی مسیر نشست باشد. این موضوع بهویژه زمانی رخ میدهد که خط مارجین در ناحیهای با آندرکات قرار گرفته باشد.
برای تمام ترمیمهای نوع Inlay همیشه نیاز به بررسی مسیر نشست وجود دارد.
<h2id=”33″>بررسی / ویرایش مسیر نشست(Checking/Editing the Insertion Axis)
نرمافزار پس از تشخیص خودکار، نمای دید شما را طوری تنظیم میکند که از زاویه مسیر نشست، به سطح آمادهسازی نگاه کنید. همچنین، نواحی دارای آندرکات با طیف رنگی مشخص میشوند تا تحلیل آن آسانتر باشد.
تعیین مسیر نشست جدید(Setting a New Insertion Axis)
برای تعریف یک مسیر نشست جدید:
1. مدل را بچرخانید تا از زاویه دلخواه، به سطح آمادهسازی نگاه کنید.
2. سپس، گزینهی Set current view as insertion axis [4] را بزنید تا این زاویه بهعنوان مسیر نشست جدید ذخیره شود.
برای ویرایش دستی مسیر نشست:
میتوانید کرهی انتهای فلش مسیر نشست [5] را به موقعیت دلخواه بکشید.
نرمافزار بلافاصله نواحی دارای آندرکات را مطابق با زاویه جدید بهروزرسانی میکند [3].
<h2id=”35″> اعمال مسیر نشست مشترک برای چند ترمیم(Applying a Common Insertion Axis for Several Constructions)
در حالت طراحی با دستگاه تراش ۵ محور یا چاپ سهبعدی با لیزر، امکان تعریف مسیر نشست متفاوت برای بخشهای مختلف یک بریج وجود دارد. اما در صورت نیاز به هماهنگسازی:
در کنترل انتخاب دندانها [1]، دندان مورد نظر (مثلاً دندان ۴۶) را انتخاب کنید تا مسیر نشست آن با سایر دندانهای انتخابشده (مثل ۴۴) یکسان شود.
برای لغو مسیر نشست مشترک، روی همان شماره مجدداً کلیک کنید.
گزینهی Check Unique Insertion Direction [2] را برای اجبار به استفاده از یک مسیر نشست مشترک بین تمام قسمتهای بریج فعال کنید.
این گزینه در حالت طراحی با دستگاه ۳ محور بهصورت پیشفرض فعال است.
در حالت تراش با دستگاه ۳ محور، تنها در صورتی این گزینه را غیرفعال کنید که کاملاً با عواقب آن آشنا باشید
پس از تعیین مسیر نشست، روی Next در پنجرهی Wizard کلیک کنید تا وارد گام بعدی طراحی شوید.
پس از تعیین مسیر نشست، روی Next در پنجرهی Wizard کلیک کنید تا وارد گام بعدی طراحی شوید.