طراحی پایه زیرین Design the bite splint bottom در اگزوکد – کنترل undercut و تنظیم پارامترها

سطح پایینی اسپلینت بایت (Bite Splint)

این مرحله، نگه‌داری (Retention) اسپلینت بایت (Bite Splint) را کنترل می‌کند.

[1] رنگ قرمز تیره ناحیه آندرکات (Undercut) را به‌صورت لحظه‌ای نشان می‌دهد.
برای تعیین جهت قرارگیری (Insertion Direction) از نما، مدل را به نمای اکلوزال (Occlusal View) بچرخانید و روی گزینه Set insertion direction from view [2] کلیک کنید.
برای قرار دادن مدل در مرکز صفحه، روی نماد [3] کلیک کنید.
همچنین می‌توانید جهت قرارگیری را با کلیک و کشیدن فلش سبز [4] تنظیم کنید.

پارامترها را می‌توان با وارد کردن مقدار یا جابه‌جایی اسلایدر کنترل کرد:

[5] Offset – این گزینه فاصله دیجیتالی (Digital Spacer) را کنترل می‌کند که روی مدل قرار داده می‌شود.
[6] Angle – زاویه درفت (Draft Angulation) را نسبت به محور قرارگیری (Insertion Axis) مشخص می‌کند.
[7] Allow undercuts up to – این گزینه حداکثر میزان آندرکات مجاز برای ایجاد نگه‌داری (Retention) را تعیین می‌کند.

روی فلش کلیک کنید تا بخش ویژگی‌های سطح پایینی اسپلینت بایت (Bite Splint Bottom Properties) [8] باز شود.

[9] Smoothing – میزان صافی سطح پایینی اسپلینت را کنترل می‌کند. هرچه عدد بزرگ‌تر باشد، سطح صاف‌تر خواهد بود.

[10] Min Thickness – حداقل ضخامت اسپلینت بایت را مشخص می‌کند.

[11] Milling Diameter – قطر ابزار مورد استفاده برای فرزکاری را می‌توانید انتخاب کنید. توصیه می‌شود مقداری کمی بزرگ‌تر از قطر واقعی ابزار انتخاب شود؛ برای مثال، زمانی که با ابزار 1 میلی‌متری فرزکاری می‌کنید، مقدار 1.2 میلی‌متر را انتخاب کنید.

پس از اتمام تنظیم پارامترها و جهت قرارگیری، روی دکمه اعمال (Apply) [12] کلیک کنید.

طراحی پایه زیرین Design the bite splint bottom در اگزوکد – کنترل undercut و تنظیم پارامترها

پس از کلیک روی اعمال (Apply) می‌توانید به زبانه فرم آزاد (Freeform Tab) دسترسی پیدا کنید.
مدل به رنگ آبی با رنگ‌های متنوع نمایش داده می‌شود.

بصری‌سازی آندرکات (Undercut Visualization) [13] مقدار آندرکات‌های موجود را نشان خواهد داد.
اکنون می‌توان مدل را با استفاده از ابزارهای موجود، به‌صورت فرم آزاد (Freeforming) تغییر داد تا میزان آندرکات افزایش یا کاهش یابد.

بعدی : اسپلینت بایت قرار دادن دندان (Tooth Placement)

مدل بررسی زیر برش Partial Framework – Blockout model در اگزوکد – پر کردن Undercut با واکس

در ابزار Survey، شما جهت درج فریم‌ورک پارسیل (insertion direction of partial) را نسبت به اسکن به رنگ سورمه‌ای (navy-blue scan) مشخص می‌کنید.

با کلیک چپ (Left-click) روی هر نقطه از اسکن، فلش مسیر درج (insertion path arrow) از رنگ سفید [A] به رنگ قرمز [B] تغییر می‌کند و نشانگر ماوس به علامت صلیبی چهارجهته (4-arrow cross) تبدیل می‌شود.
با کشیدن ماوس به‌صورت چپ‌کلیک (Left-drag) می‌توانید مدل را بچرخانید تا به زاویه‌ی درج موردنظر (desired insertion path) برسید.
زمانی که دکمه‌ی ماوس را رها کنید، رنگ‌های نواحی زیر برش (undercut colors) [C] به‌روزرسانی می‌شوند.

اگر بخواهید مقدار دقیق زیر برش (undercut) را در یک ناحیه خاص تعیین کنید، از کلیک و کشیدن راست ماوس (right-drag mouse button) برای چرخاندن مدل و نمایان‌سازی آن ناحیه استفاده کنید.

می‌توانید همچنان زاویه درج (insertion angle) را تغییر دهید تا به عمق زیر برش دلخواه برسید.

به‌عنوان جایگزین، می‌توانید مدل را طوری بچرخانید که از زاویه‌ی دلخواه درج (desired insertion path) به آن نگاه کنید و سپس روی گزینه‌ی Set From View [2] کلیک کنید.
برای بازنشانی مسیر درج به جهت پیش‌فرض محور Z (original default z-axis)، روی گزینه‌ی Default Insertion [1] کلیک نمایید.

روی Apply [6] کلیک کنید تا یک مدل رفرکتوری (refractory model) همراه با واکس بلوک‌اوت آبی روشن (light-blue blockout wax) در نواحی زیر برش ایجاد شود. این فرآیند ممکن است چند لحظه طول بکشد.
برای بازگشت به مرحله قبل (undo) می‌توانید از Ctrl + Z یا گزینه‌ی [7] استفاده کنید.

جهت تغییر زاویه دید (view orientation) تصویر اصلی، می‌توانید از فلش‌های موجود در پایین نوار ابزار Expert یا کلیدهای F2 تا F5 استفاده نمایید.

تیک گزینه‌ی Reduce scan [4] را فعال کنید تا داده‌های اضافی در قسمت پایین مدل حذف (cut) شوند.
برای تنظیم سطح برش (cutting plane) از نوار لغزنده (slider) استفاده کنید.

برای جلوگیری از انجام بلوک‌اوت، تیک گزینه‌ی Block Out Undercuts [4] را بردارید.
(توجه: این گزینه به‌ندرت استفاده می‌شود.)

زاویه پیش‌روی واکس بلوک‌اوت (blockout wax Draft Angle) [5] را با استفاده از نوار لغزنده یا با وارد کردن عدد دلخواه تعیین کنید.
معمولاً زاویه‌ای بین ۲ تا ۳ درجه کافی است.
زاویه صفر درجه (۰°) که به‌صورت پیش‌فرض تنظیم شده، ممکن است باعث ایجاد فریم‌ورک‌های پارسیل خیلی تنگ شود.

گزینه‌ی Apply [6] مسیر درج فعلی را دریافت کرده و یک مدل رفرکتوری (refractory model) همراه با واکس بلوک‌اوت آبی روشن (light-blue “blockout wax”) در نواحی زیر برش تولید می‌کند.
این عملیات ممکن است چند لحظه طول بکشد.

اگر از نتیجه راضی نبودید، با فشردن Ctrl + Z یا استفاده از گزینه‌ی [7] تغییرات را بازگردانید (undo) و پارامترها را مجدداً تنظیم کنید.

برای ادامه، روی Next کلیک کنید.

عمق زیر برش (Undercut Depth)

شما می‌توانید مقیاس رنگی زیر برش (undercut color scale) را بر اساس ترجیح خود تنظیم کنید.

برای این کار:

روی عدد پایینی مقیاس (bottom number of the scale) [8] کلیک چپ کنید و مقدار آن را ویرایش نمایید تا مقدار بیشینه (maximum value) تنظیم شود.
مقدار میانی مقیاس (mid-scale) [9] نیز به‌صورت خودکار با آن تطبیق پیدا خواهد کرد.

مدل بررسی زیر برش Partial Framework - Blockout model در اگزوکد – پر کردن Undercut با واکس

بعدی: فریم‌ورک پارسیل – ویرایش بلوک‌اوت (Partial Framework – Edit Blockout)

آرشیو برچسب های: Undercut

آموزش Model Creator