آرشیو برچسب های: آموزش exocad

آموزش ابزار Add/Remove Mesh در exocad | افزودن و حذف مش سه‌بعدی در اگزوکد

ابزار Add/Remove Mesh در exocad

آموزش ابزار Add/Remove Mesh در exocad


آموزش ابزار Add/Remove Mesh در exocad | افزودن و حذف مش سه‌بعدی در اگزوکد ببینید چطور انجام می‌شود: ویدیوی آموزشی ما در بخش ادغام فایل‌های صحنه (Merge Scene Files) را تماشا کنید.

 

فهرست مطالب:

  1. انتخاب نوع مش (Select mesh type)
  2. بارگذاری از صحنه (Load from scene)
  3. کپی از صحنه (Copy from scene)
  4. تولید یک صفحه (مش) (Generating a Plane)
  5. حذف مش‌ها (Remove Meshes)
  6. گزینه‌های جای‌گذاری مش (Mesh Placement Options)

با استفاده از این ابزار، می‌توانید مش‌ها را اضافه یا حذف کنید.
با کلیک روی Add/Remove Mesh، پنجره مربوط به افزودن/حذف مش‌ها (Add/Remove Mesh window) باز می‌شود.

آموزش ابزار Add/Remove Mesh در exocad | افزودن و حذف مش سه‌بعدی در اگزوکد

 

از لیست کشویی Select mesh type [1] نوع مشی که می‌خواهید بارگذاری کنید را انتخاب نمایید.

در صورت نیاز، مثلاً اگر پروژه شما شامل ترمیم‌هایی در هر دو فک باشد، فکی را که قصد دارید مش مربوط به آن را بارگذاری کنید، از طریق لیست کشویی Choose jaw [2] انتخاب نمایید.

روی Load [3] کلیک کرده و فایل مش مورد نظر را از پنجره مرورگر فایل انتخاب کنید. پس از انتخاب، نرم‌افزار DentalCAD مش را بارگذاری و نمایش خواهد داد. برای حذف مش بارگذاری‌شده، روی Remove object(s) [6] کلیک نمایید.

برای وارد کردن اشیاء از یک صحنه ذخیره‌شده، روی Load from scene [4] کلیک کنید.

با استفاده از گزینه Copy existing [5]، می‌توانید بخش‌هایی از صحنه فعلی را کپی و تبدیل نمایید.

در صورت نیاز، مش را با استفاده از گزینه‌های Correct Placement [7] جابه‌جا کنید.

از گزینه Align Meshes [8] برای تراز کردن فایل واردشده با صحنه فعلی استفاده کنید.

 

انتخاب نوع مش (Select mesh type)

آموزش ابزار Add/Remove Mesh در exocad | افزودن و حذف مش سه‌بعدی در اگزوکد

 

شما می‌توانید با استفاده از ابزار Add/Remove Mesh (فقط در حالت Expert mode) مش‌های زیر را در نرم‌افزار DentalCAD بارگذاری کنید:

  • Antagonist: اگر پیش‌تر یک آنتاگونیست دارید، نرم‌افزار از شما می‌پرسد که آیا می‌خواهید آن را با مش جدید جایگزین کنید.
  • Pre-op model: اسکن وضعیت قبل از درمان (pre-operative situation)، که با عنوان situ-scan نیز شناخته می‌شود.
  • Gingiva: اسکن بافت نرم (soft tissue scan).
  • Generic visualization mesh: هر نوع اسکن عمومی (generic scan).
  • Waxup Scan: اسکن wax-up که اجازه طراحی مستقیم بر اساس داده اسکن را می‌دهد.
  • Extra jaw scan: اسکن اضافی از فک؛ می‌توان آن را با اسکن موجود تراز کرد.
  • Extra multi-die scan: اسکن اضافی از دای‌ها (die scan)؛ باید با دای موجود تراز شود.
  • XML image set (*.treatmentImages): تصویری که شامل اطلاعات موقعیت‌یابی (positioning information) است.
  • Face scan: اسکن سه‌بعدی صورت به‌صورت یک شیء مش (mesh object).
  • Bite alignment scan: اسکن دو فک در حالت اکلوژن؛ قابل تراز با اسکن فک موجود.
  • Bite rim: اسکن bite rims (لبه‌های بایت).
  • Partial framework: اسکن فورم‌ورک پارسیل (Partial Framework).
  • Scan marker (scan): اسکن مارکری که موقعیت ایمپلنت را مشخص می‌کند.
  • Scan of substructure design: اسکن زیرسازه، اگر قصد طراحی سوپراستراکچر را داشته باشید.

فرمت‌های پشتیبانی‌شده (Supported file formats):

  • STL (باینری یا ASCII)
  • OFF (باینری یا ASCII)
  • OBJ ASCII
  • PLY
  • فایل‌های مش سیستم باز با فرمت .DCM
  • همچنین Point Clouds (برای جزئیات بیشتر درباره Point Cloud با شرکت exocad تماس بگیرید)

Load from scene:

 

آموزش ابزار Add/Remove Mesh در exocad | افزودن و حذف مش سه‌بعدی در اگزوکد این قابلیت هنوز به‌عنوان نسخه آزمایشی (Prototype) برای اهداف تست مشخص شده است،
اما با این حال، در بسیاری از موارد می‌تواند بسیار کاربردی و مفید باشد.

پس از کلیک روی Load from scene [4]، صحنه مورد نظر را انتخاب کرده و سپس روی Open کلیک کنید.

آموزش ابزار Add/Remove Mesh در exocad | افزودن و حذف مش سه‌بعدی در اگزوکد

پنجره Select tooth from loaded scene باز می‌شود و اکنون می‌توانید از میان گزینه‌های زیر انتخاب کنید:

آموزش ابزار Add/Remove Mesh در exocad | افزودن و حذف مش سه‌بعدی در اگزوکد

 

[A] Select target mesh type – نوع مشی را که می‌خواهید بارگذاری کنید، انتخاب نمایید.

[B] Load all visible – تمام بخش‌های قابل مشاهده از صحنه بارگذاری‌شده را به صحنه فعلی وارد می‌کند. برای نمایش یا پنهان کردن بخش خاصی، از منوی Group استفاده کنید.

[C] Load all – تمام بخش‌های موجود، از جمله بخش‌های آناتومیک (anatomic parts) را از صحنه بارگذاری‌شده به صحنه فعلی وارد می‌کند.

[D] Load all anatomic parts – فقط تمام بخش‌های آناتومیک را از صحنه بارگذاری‌شده وارد می‌کند.

[E] Register scene – مش‌های موجود در صحنه بارگذاری‌شده و صحنه فعلی را با استفاده از ابزار Align Meshes هم‌تراز می‌کند.
از دکمه Load برای وارد کردن مش‌های ترازشده به صحنه فعلی استفاده کنید.
برای بازنشانی ماتریس تراز (registration matrix)، از منوی زمینه (context menu) استفاده کنید.

آموزش ابزار Add/Remove Mesh در exocad | افزودن و حذف مش سه‌بعدی در اگزوکد هنگام بارگذاری چندین مش (multiple meshes)، می‌توانید تصمیم بگیرید که آن‌ها را به‌صورت یک شیء واحد ترکیب کنید (move together) یا هر کدام را به‌صورت جداگانه حفظ کنید (move individually).

کپی از صحنه(Copy from scene)

 

آموزش ابزار Add/Remove Mesh در exocad | افزودن و حذف مش سه‌بعدی در اگزوکد این قابلیت هنوز به‌عنوان نسخه آزمایشی (Prototype) برای اهداف تست علامت‌گذاری شده است،
اما با این حال، در بسیاری از موارد می‌تواند بسیار مفید و کاربردی باشد.
  • پنجره زیر باز خواهد شد و شما می‌توانید از میان گزینه‌های زیر انتخاب کنید:

آموزش ابزار Add/Remove Mesh در exocad | افزودن و حذف مش سه‌بعدی در اگزوکد

 

پنجره‌ای باز می‌شود و می‌توانید از گزینه‌های زیر انتخاب کنید:

  • [A] Select target mesh type – نوع مشی را که قصد بارگذاری آن را دارید، انتخاب کنید.
  • [B] Load all visible – تمام بخش‌های قابل مشاهده از صحنه بارگذاری‌شده را به صحنه فعلی وارد می‌کند. برای نمایش یا پنهان کردن بخش خاصی، از منوی Group استفاده نمایید.
  • [C] Load all – همه بخش‌های موجود، از جمله بخش‌های آناتومیک (anatomic parts) را از صحنه بارگذاری‌شده به صحنه فعلی وارد می‌کند.
  • [D] Load all anatomic parts – فقط تمامی بخش‌های آناتومیک موجود در صحنه را بارگذاری می‌کند.

تولید یک صفحه (Generating a Plane):

با کلیک روی Generate Plane [3]، می‌توانید یک صفحه تولید کنید؛ برای مثال، جهت نمایش صفحه اکلوزال (occlusal plane).
این دکمه فقط زمانی در دسترس است که نوع مش را Antagonist انتخاب کرده باشید.
شما می‌توانید موقعیت این صفحه را با استفاده از گزینه‌های جای‌گذاری مش (mesh placement option) تنظیم کنید.

حذف مش‌ها (Remove Meshes):

اگر بخواهید یک یا چند مش را از صحنه حذف کنید، می‌توانید از گزینه Remove Meshes استفاده نمایید.
این عملکرد امکان پاک‌سازی مش‌های واردشده را از پروژه فعلی فراهم می‌کند.

 

مرحله ۱: روی Remove object(s) کلیک کنید. این کار پنجره Remove meshes را باز می‌کند که تمام مش‌های موجود از نوع مش انتخاب‌شده را فهرست می‌کند.

مرحله ۲: چک‌باکس مربوط به مش‌هایی که می‌خواهید حذف کنید را علامت بزنید.

مرحله ۳: روی OK کلیک کنید.

آموزش ابزار Add/Remove Mesh در exocad | افزودن و حذف مش سه‌بعدی در اگزوکد

 

 

 

گزینه‌های جای‌گذاری مش (Mesh Placement Options):
بخش Correct Placement در پنجره Add/Remove Mesh گزینه‌هایی را برای تنظیم موقعیت مش نمایش می‌دهد. در دسترس بودن این گزینه‌ها بسته به نوع مش بارگذاری‌شده متفاوت است.

  • Correct height: با کشیدن مش به بالا یا پایین، موقعیت ارتفاعی آن را در امتداد محور Z تغییر دهید.
  • Correct position: با کشیدن مش، موقعیت آن را در راستای محورهای X و Y تغییر دهید.
  • Move freely: مش را آزادانه جابه‌جا کنید. برای چرخاندن مش، کلید CTRL را نگه دارید و آن را بکشید.
  • Set color: رنگ مش را تعریف کنید (انتخاب رنگ از طریق دکمه Choose color انجام می‌شود).
آموزش ابزار Add/Remove Mesh در exocad | افزودن و حذف مش سه‌بعدی در اگزوکد

ترجمه تخصصی با اصطلاحات انگلیسی در پرانتز:


با فعال‌کردن گزینه Allow resizing می‌توانید امکان تغییر مقیاس مش (scaling the mesh) را فعال کنید.
برای مقیاس‌دهی، کلید SHIFT را نگه دارید و ماوس را در جهت دلخواه (که با فلش سبز نشان داده می‌شود) بکشید.
برای انجام مقیاس‌دهی جهت‌دار (direction-based scaling)، کلیدهای CTRL + SHIFT را هم‌زمان نگه دارید.
توجه داشته باشید که اگرچه این گزینه به‌طور پیش‌فرض فعال است، اما امکان تغییر مقیاس برای همه نوع مش‌ها وجود ندارد.

با کلیک بر روی Show viewer axes می‌توانید سیستم مختصات صحنه (scene coordinate system) را مشاهده کنید.
توجه داشته باشید که این سیستم مختصات، الزاماً با سیستم مختصات اسکن (scan coordinate system) یکسان نیست.

اگر یک مش آنتاگونیست (antagonist mesh) بارگذاری کرده باشید، بخش Correct Placement ظاهر خواهد شد و می‌توانید مش را با یک گام مشخص در امتداد محور z به بالا یا پایین جابه‌جا کنید.
اندازه گام را با استفاده از اسلایدر یا وارد کردن مقدار به‌صورت دستی تعیین کرده و سپس با کلیک روی Up یا Down مش را حرکت دهید.

 

آموزش ابزار Add/Remove Mesh در exocad | افزودن و حذف مش سه‌بعدی در اگزوکد بخش بعدی: انتخاب رنگ دندان Tooth Color Selection

 

آموزش ابزار Adjust Light در اگزوکد | تنظیم نورپردازی مدل‌های سه‌بعدی دندان

ابزار Adjust Light در exocad

آموزش ابزار Adjust Light در اگزوکد | تنظیم نورپردازی مدل‌های سه‌بعدی دندان


با استفاده از ابزار تنظیم نور (Adjust Light tool) می‌توانید نورپردازی مجازی در صحنه DentalCAD را تغییر دهید. به طور پیش‌فرض، نور صحنه‌ها از روبرو (view direction) تابیده می‌شود. گاهی اوقات ایجاد سایه‌های عمدی (shadows) می‌تواند مفید باشد؛
برای مثال، برای درک بهتر محل قرارگیری خط مرزی (margin line).

 

روی Adjust Light کلیک کنید تا پنجره تنظیم نور (Adjust Light window) باز شود.

روی On/Off [1] کلیک کنید تا ابزار تنظیم نور فعال شود. با این کار دکمه Moving [2] فعال خواهد شد. پنجره Adjust Light را جابجا کنید تا منبع نور مجازی (virtual light source) را جابجا کنید.

تیک گزینه Move with Camera [3] را بردارید تا منبع نور از حرکات دوربین جدا شود.

با استفاده از اسلایدر Z [4] در بخش More، می‌توانید فاصله نور تا صحنه را تغییر دهید.

با باز کردن بخش Special [5]، تنظیمات بیشتری برای نوردهی خواهید داشت:

  • Toggle Flat Shading: روشن/خاموش کردن نورپردازی مثلثی (triangle-based illumination) یا نمایش نرم (smooth visualization)
  • Toggle Wireframe: نمایش/عدم نمایش لبه‌های مثلثی (triangle edges)
  • Ambient: تنظیم شدت نور یکنواخت (uniform illumination intensity)
  • Diffuse: تنظیم شدت نور مات (matte illumination intensity)
  • Specular and Shine: تنظیم شدت نور براق (shiny illumination intensity)
آموزش ابزار Adjust Light در اگزوکد | تنظیم نورپردازی مدل‌های سه‌بعدی دندان

 

آموزش ابزار Adjust Light در اگزوکد | تنظیم نورپردازی مدل‌های سه‌بعدی دندان بعدی : افزودن/حذف مش Add/Remove Mesh

 

آموزش ابزار Align Meshes در اگزوکد | هم‌راستایی مدل‌های سه‌بعدی دندان

ابزار Align Meshes

آموزش ابزار Align Meshes در اگزوکد | هم‌راستایی مدل‌های سه‌بعدی دندان


فهرست مطالب

  1. به‌صورت خودکار (Automatically)
  2. به‌صورت دستی (Manually)

 

با استفاده از ابزار Align Meshes، می‌توانید مش‌های شناور (floating meshes) را با مش‌های ثابت (fixed meshes) تطبیق دهید. این عملکرد معمولاً برای هم‌تراز کردن اسکن‌های قبل از عمل (pre-op scans) به داده‌های اسکن (scan data) استفاده می‌شود.

آموزش ابزار Align Meshes در اگزوکد | هم‌راستایی مدل‌های سه‌بعدی دندان توجه (NOTE):

داده‌های اسکن (Scan data) را نمی‌توان با داده‌های DICOM هم‌تراز کرد (aligned to DICOM data).

داده‌های اسکنی که قبلاً محور ورود (insertion axis) برای آن تعریف شده، ساختار اختصاص داده شده (assigned construction) یا حاشیه وارد شده (imported margin) دارد، قابل هم‌ترازی با مورد دیگری نیست.

 

  • روی Align Meshes کلیک کنید تا پنجره تراز کردن مش‌ها (Align Meshes window) باز شود.
  • نوع تراز (type of alignment) را انتخاب کنید: به‌صورت خودکار (Automatically [1]) یا دستی (Manually [2]).

آموزش ابزار Align Meshes در اگزوکد | هم‌راستایی مدل‌های سه‌بعدی دندان

به‌صورت خودکار (Automatically)

اگر حالت Automatically را انتخاب کنید، به‌صورت متناوب روی نقاط متناظر در دو مش کلیک کنید؛ همان‌طور که در تصویر زیر نشان داده شده است.

آموزش ابزار Align Meshes در اگزوکد | هم‌راستایی مدل‌های سه‌بعدی دندان

برای بازگرداندن یک پیکان، روی Back [1] کلیک کنید.
وقتی حداقل دو جفت نقطه تعریف کردید، روی Perform alignment [2] کلیک کنید.

می‌توانید با کلیک بر روی Best fit matching [3]، نتیجه تراز را بیشتر بهبود دهید. Best-fit matching را فقط زمانی استفاده کنید که مش‌های هم‌شکل (identically shaped meshes) دارید.

عملکردهای زیر به بهبود نتیجه تراز کمک می‌کنند:
با استفاده از اسلایدر Matching parts ratio [4] می‌توانید نسبت بخش‌های سطح موجود در هر دو سطح را تنظیم کنید. این به این معنی است که تنها بخش‌های سطح که زیر فاصله مشخص‌شده قرار دارند، بر تراز تأثیر می‌گذارند. با مقدار بالاتر، نرم‌افزار سعی می‌کند سطوحی را که فاصله بیشتری بین مش متحرک (moving mesh) و مش ثابت (fixed mesh) دارند، تراز کند. مقادیر بالا (۷۰-۸۰٪) برای جفت مش‌هایی که تا حد زیادی توپوگرافی مشابه دارند، مناسب‌تر است.

حداکثر فاصله تاثیرگذاری (Maximum influence distance) را با اسلایدر Maximum influence distance [5] تعیین کنید. فقط بخش‌های سطح که زیر این فاصله هستند بر تراز اثر می‌گذارند. این گزینه به‌ویژه پس از ثبت نقطه به نقطه (point-to-point registration) اهمیت دارد. مقدار بزرگ می‌تواند نتیجه را بدتر کند، چون بخش‌های بیشتری از یک سطح وارد محاسبه می‌شوند که ممکن است در سطح دیگر وجود نداشته باشند.

گزینه Surfaces orientation shall match [6] را گسترش دهید تا گزینه‌های زیر باز شود و مورد مناسب را انتخاب کنید:

  • [A] Surfaces orientation shall match (جهت سطوح باید مطابقت داشته باشد)
  • [B] Surfaces orientation shall match inverted (جهت سطوح باید معکوس مطابقت داشته باشد)
  • [C] Surfaces orientation shall be ignored (جهت سطوح باید نادیده گرفته شود)

همچنین توجه داشته باشید که محاسبه اغلب زمان قابل‌توجهی طول می‌کشد.

آموزش ابزار Align Meshes در اگزوکد | هم‌راستایی مدل‌های سه‌بعدی دندان

 

گزینه Show distance [8] را فعال کنید تا یک مقیاس رنگی (color scale) که فاصله باقی‌مانده بین مش‌ها را نمایش می‌دهد، نشان داده شود.
شما می‌توانید حداقل و حداکثر فاصله (minimum and maximum distance) را تعریف کنید.

می‌توانید با فعال کردن Matching: Exclude selected parts [7]، برخی نواحی مش را از تطبیق best fit حذف کنید. با این کار، پنجره ابزار قلم‌مو (Brush tool window) باز می‌شود.

حذف بخش‌های انتخابی (Exclude selected parts):

دکمه چپ ماوس را نگه دارید و بکشید تا نواحی مورد نظر برای حذف از تطبیق (ابزار سبز – green tool [1]) را رنگ‌آمیزی کنید؛ این بخش‌ها آبی خواهند شد.
برای پاک‌کردن علامت‌گذاری، دکمه چپ ماوس را همراه با SHIFT نگه دارید (ابزار قرمز – red tool [2]).

آموزش ابزار Align Meshes در اگزوکد | هم‌راستایی مدل‌های سه‌بعدی دندان

 

Mesh selection [3]: مشی که می‌خواهید روی آن نواحی را رنگ‌آمیزی کنید انتخاب نمایید.

Fit nowhere [4]: کل مش را علامت می‌زند؛ در این حالت تطبیق best-fit هیچ اثری نخواهد داشت.

Invert markings [5]: نواحی علامت‌گذاری‌نشده و علامت‌گذاری‌شده را جابجا می‌کند.

Fit everywhere [6]: همه علامت‌گذاری‌های موجود را پاک می‌کند.

Mark automatic [7]: فقط ناحیه کوچکی اطراف ابتدا و انتهای هر پیکان را به‌عنوان منطقه تطبیق استفاده می‌کند.

Radius for automatic marking [8]: شعاع ناحیه مش در هر سر پیکان را تعیین می‌کند.

Brush size [9]: اندازه قلم‌مو برای رنگ‌آمیزی را تنظیم می‌کند.

Brush inverse [10]: عملکرد قلم‌مو را معکوس می‌کند. همچنین می‌توانید هنگام رنگ‌آمیزی، کلید SHIFT را نگه دارید تا عملکرد قلم‌مو معکوس شود.

انتخاب قطعات شناور اضافی (Select additional floating parts):

  • با فعال‌سازی چک‌باکس Select additional floating parts [1]، می‌توانید قطعات شناور اضافی را برای قرار گرفتن در فرآیند تراز انتخاب کنید. با این کار پنجره Selected floating parts window باز می‌شود.

آموزش ابزار Align Meshes در اگزوکد | هم‌راستایی مدل‌های سه‌بعدی دندان

 

برای انتخاب همه قطعات موجود در لیست، روی All [2] کلیک کنید.

برای عدم انتخاب همه قطعات، روی None [3] کلیک کنید.

برای انتخاب همه قطعات قابل مشاهده، روی All visible [4] کلیک کنید.

برای معکوس کردن انتخاب فعلی، روی Invert [5] کلیک کنید.

گزینه Select by click [6] به شما امکان می‌دهد با کلیک روی هر قطعه در نمای اصلی (main view)، قطعات مورد نظر را انتخاب کنید.

با نگه داشتن کلید CTRL هنگام کلیک، می‌توانید یک قطعه انتخاب‌شده را از حالت انتخاب خارج کنید.

دستی (Manually):

اگر گزینه Manually را انتخاب کنید، دکمه چپ ماوس را روی مش شناور (floating mesh) نگه داشته و آن را به موقعیت دلخواه بکشید.

آموزش ابزار Align Meshes در اگزوکد | هم‌راستایی مدل‌های سه‌بعدی دندان

 

Move/rotate in all directions [1]: اجازه حرکت و چرخش آزاد مدل در تمام جهات را می‌دهد.

Move in z-direction [2]: جابجایی مدل در جهت عمودی (z-direction).

Move in xy-plane [3]: جابجایی مدل در جهت افقی (xy-plane).

Select additional floating part [4]: با فعال کردن این چک‌باکس، قطعات شناور اضافی را می‌توانید برای تراز در فرآیند قرار دهید.

Undo and Redo [5]: یک مرحله به عقب یا جلو بروید (Undo / Redo).

مش را با دکمه چپ ماوس (left mouse button) به موقعیت دلخواه (desired position [7]) بکشید (drag).

قطعات شناور اضافی (Additional floating part):

با فعال‌سازی چک‌باکس Select additional floating parts [1]، می‌توانید قطعات شناور بیشتری را وارد فرآیند تراز کنید. با این کار، پنجره Selected floating parts window باز می‌شود.

آموزش ابزار Align Meshes در اگزوکد | هم‌راستایی مدل‌های سه‌بعدی دندان

 

برای انتخاب همه قطعات موجود در لیست، روی All [2] کلیک کنید.

برای انتخاب همه قطعات قابل مشاهده، روی All visible [3] کلیک کنید.

برای عدم انتخاب همه قطعات، روی None [4] کلیک کنید.

برای معکوس کردن انتخاب فعلی، روی Invert [5] کلیک کنید.

گزینه Select by click [6] به شما امکان می‌دهد با کلیک روی هر قطعه در نمای اصلی (main view)، قطعات مورد نظر را انتخاب کنید. با انتخاب گزینه‌های [A] و [B] می‌توانید هر دو مش را به‌صورت هم‌زمان جابجا کنید.

آموزش ابزار Align Meshes در اگزوکد | هم‌راستایی مدل‌های سه‌بعدی دندان این بخش: تنظیم نور (Adjust Light)

 

آموزش ابزار تغییر نوع بازسازی Change Reconstruction Type در اگزوکد

ابزار تغییر نوع بازسازی در exocad

آموزش ابزار تغییر نوع بازسازی Change Reconstruction Type در اگزوکد


با استفاده از ابزار Change Reconstruction Type، می‌توانید نوع بازسازی (reconstruction types) را برای دندان‌ها تغییر دهید. شما می‌توانید تعریف دندان‌های سالم/بی‌دندان (missing/healthy teeth) و همچنین ترمیم‌های آناتومیک (anatomic restorations) را به ترمیم‌های کاهش‌یافته (reduced restorations) و بالعکس تغییر دهید.

با کلیک بر روی Change Reconstruction Type، پنجره زیر باز می‌شود.

  • روی دندانی که هنوز تعریف نشده است یک‌بار کلیک کنید تا به‌عنوان دندان بی‌دندان (missing tooth) تعریف شود. با کلیک مجدد، آن را به‌عنوان مجاور (adjacent) تعریف می‌کنید. با بار سوم کلیک، تعریف دندان دوباره حذف می‌شود.
  • برای تغییر یک دندان با ترمیم آناتومیک (anatomic restoration) به ترمیم کاهش‌یافته (reduced restoration) یا بالعکس، روی آن کلیک کنید.

اگر نوع بازسازی veneer یا anatomic inlay باشد، می‌توانید با نگه داشتن کلیدهای CTRL+SHIFT هنگام کلیک چپ، بین veneer و anatomic inlay جابجا شوید (toggle).

در پل موقت با پونتیک موقت (provisional bridge with provisional pontics)، پونتیک‌های موقت را می‌توانید به پونتیک آناتومیک (anatomic pontics) تغییر دهید.

با کلیک دوباره، می‌توانید به پونتیک کاهش‌یافته (reduced pontic) یا مجدداً به پونتیک موقت (provisional pontic) برگردید.

در یک پنجره محاوره‌ای (dialog) از شما خواسته می‌شود که آیا واقعاً می‌خواهید نوع بازسازی (reconstruction type) را تغییر دهید یا نه.

تغییرات نوع بازسازی خود را با کلیک بر روی OK تأیید کنید.

آموزش ابزار تغییر نوع بازسازی Change Reconstruction Type در اگزوکد

 

آموزش ابزار تغییر نوع بازسازی Change Reconstruction Type در اگزوکد این بخش: تراز کردن مش‌ها Align Meshes

 

آموزش اشتراک‌گذاری صحنه با لینک webview در exocad | راهنمای dentalshare

اشتراک‌گذاری صحنه با لینک webview در exocad

آموزش اشتراک‌گذاری صحنه با لینک webview در exocad


آموزش اشتراک‌گذاری صحنه با لینک webview در exocad | راهنمای dentalshare برای استفاده از dentalshare ، لازم است یک حساب کاربری dentalshare account داشته باشید.

آموزش اشتراک‌گذاری صحنه با لینک webview در exocad | راهنمای dentalshare ویدیو را تماشا کنید: چگونه dentalshare را راه‌اندازی کنیم

اطلاعات بیشتر درباره dentalshare را می‌توانید در راهنمای dentalshare manual ما پیدا کنید که به‌صورت یک فایل PDF جداگانه برای دانلود در دسترس است.

برای دریافت اطلاعات بیشتر درباره راه‌اندازی dentalshare (Setting up dentalshare)، به صفحه زیر مراجعه کنید.

۱. روی گزینه Tools در نوار ابزار اصلی (main toolbar) کلیک کنید.
سپس Share scene via dentalshare webview link را انتخاب نمایید.
یا اینکه می‌توانید روی آیکون Save در نوار ابزار اصلی راست‌کلیک کرده و از منوی زمینه (context menu) گزینه Share scene via dentalshare webview link را انتخاب کنید.

آموزش اشتراک‌گذاری صحنه با لینک webview در exocad | راهنمای dentalshare

۲. انتخاب کنید که فقط اشیاء قابل مشاهده (save visible objects only) ذخیره شوند یا همه اشیاء (شامل موارد مخفی – save all objects (including hidden)) ذخیره شوند.

آموزش اشتراک‌گذاری صحنه با لینک webview در exocad | راهنمای dentalshare

۳. در مرحله بعد، در صورت تمایل می‌توانید فایل را با استفاده از یک رمز عبور سفارشی (custom password) رمزگذاری (encrypt) کنید.

آموزش اشتراک‌گذاری صحنه با لینک webview در exocad | راهنمای dentalshare

۴. یک رمز عبور انتخاب کنید (Select a password) و آن را به هرکسی که صحنه را با او به اشتراک می‌گذارید، بدهید.
۵. برای ذخیره تنظیمات فعلی و عدم پرسش مجدد، تیک گزینه Remember selection and don’t ask again را فعال کنید. توجه داشته باشید که این گزینه شامل رمز عبور نمی‌شود.
۶. روی Continue کلیک کنید.
۷. لینک صحنه ذخیره‌شده (link to the saved scene) در پنجره بارگذاری (upload window) نمایش داده می‌شود. برای کپی کردن لینک به کلیپ‌بورد، روی Copy to clipboard کلیک کنید.

لینک را در یک ایمیل، پیام‌رسان (instant messenger client) و غیره قرار دهید تا آن را با دیگران به اشتراک بگذارید.

توجه: زمان بارگذاری (upload time) بسته به میزان پیچیدگی صحنه متفاوت خواهد بود.
پس از اتمام آپلود، صحنه از طریق آدرس URL ارائه‌شده (provided URL) در دسترس خواهد بود.

آموزش اشتراک‌گذاری صحنه با لینک webview در exocad | راهنمای dentalshare

 

آموزش اشتراک‌گذاری صحنه با لینک webview در exocad | راهنمای dentalshare داده‌ها به مدت ۹۰ روز در exocad webview ذخیره می‌شوند. پس از پایان دوره نگهداری ۹۰ روزه (90-day retention period)، داده‌ها به‌صورت خودکار حذف خواهند شد.

 

آموزش اشتراک‌گذاری صحنه با لینک webview در exocad | راهنمای dentalshare این بخش، خروجی HTML (HTML Export)

 

آموزش ابزار اندازه‌گیری Measurement Tool در exocad | راهنمای تصویری و کاربردها

آموزش ابزار اندازه‌گیری

آموزش ابزار اندازه‌گیری (Measurement Tool) در exocad


فهرست مطالب

  1. اندازه‌گیری فاصله (Measuring a Distance)
  2. اندازه‌گیری فاصله صفحه‌ای (Measuring Plane distance)
  3. اندازه‌گیری زاویه (Measuring an Angle)
  4. اندازه‌گیری ضخامت (Measuring Thickness)
  5. اندازه‌گیری نزدیک‌ترین فاصله (Measure Nearest)
  6. اندازه‌گیری عمود (Measuring Orthogonal)
  7. اندازه‌گیری ابعاد جسم (Measuring Object Size)
  8. اندازه‌گیری زاویه یک سطح (Measuring the Angle of a Surface)
  9. عملکردهای رایج (Common Functions)

 

با استفاده از ابزار اندازه‌گیری (Measurement Tool)، می‌توانید فاصله‌ها، زاویه‌ها، ضخامت و ابعاد اجسام را اندازه‌گیری کنید.

نکات:

  • به طور کلی، دقت اندازه‌گیری‌های ابعادی ۰.۰۱ میلی‌متر و دقت اندازه‌گیری‌های زاویه‌ای ۰.۵ درجه است. هنگام اندازه‌گیری داده‌های DICOM، دقت اندازه‌گیری علاوه‌بر این به اندازه وکسل (voxel size) نیز محدود می‌شود.
  • فقط ابزارهای Distance و Angle را می‌توان روی داده‌های CT استفاده کرد. سایر ابزارها، زمانی که هر نقطه اندازه‌گیری روی سطح داده CT قرار داده شود، بلافاصله غیرفعال می‌شوند.

اندازه‌گیری یک فاصله (Measuring a Distance)

ابزار اندازه‌گیری (Measurement Tool) در exocad
فعالسازی اندازه‌گیری فاصله (Activate Distance):

ابزار Distance را فعال کنید و با کلیک روی موقعیت‌های مورد نظر بر روی شیء(های) صحنه، نقطه شروع و پایان را تعریف کنید.
برای بازتعریف نقاط، می‌توانید آن‌ها را کشیده و رها (drag and drop) کنید یا با انتخاب دکمه مربوطه (corresponding button) [2] در بالای پنجره ابزار اندازه‌گیری (Measurement Tool window) روی موقعیت‌های جدید کلیک کنید.

اندازه‌گیری فاصله صفحه‌ای (Measuring Plane distance)

ابزار اندازه‌گیری (Measurement Tool) در exocad

فعالسازی اندازه‌گیری فاصله صفحه‌ای (Activate Plane distance)

ابزار Plane distance را فعال کنید تا فاصله عمود بین نقطه شروع (start point [2]) و یک صفحه سفارشی (custom plane [3]) را اندازه‌گیری کنید؛ این صفحه دارای جهت بردار نرمال (normal vector direction) بر اساس بخشی از قطعه طراحی‌شده (user-selected designed part) است و از نقطه پایان فاصله (distance’s end point [4]) عبور می‌کند.
می‌توانید جهت بردار نرمال را از منوی کشویی (drop-down menu) که شامل لیستی از تمام بخش‌های دندانی (tooth parts [5]) است، انتخاب کنید. توجه داشته باشید که سطح مجازی صفحه (virtual plane level) در نمای سه‌بعدی (3D view) نمایش داده نمی‌شود.

اندازه‌گیری زاویه (Measuring an Angle)

ابزار اندازه‌گیری (Measurement Tool) در exocad

فعالسازی اندازه‌گیری زاویه (Activate Angle)

ابزار Angle را فعال کنید و برای اندازه‌گیری، نقطه شروع (Start [2]) و نقطه پایان (End point [3]) را تعریف نمایید. مرکز زاویه (angle center، کره زرد رنگ [4]) را با کلیک روی موقعیت مورد نظر روی یک شیء صحنه انتخاب کنید.
برای بازتعریف نقاط، می‌توانید آن‌ها را کشیده و رها (drag and drop) کنید یا با انتخاب دکمه مربوطه (corresponding button [2]) در بالای پنجره ابزار اندازه‌گیری (Measurement Tool window) روی موقعیت‌های جدید کلیک نمایید.

اندازه‌گیری ضخامت (Measuring Thickness)

آموزش ابزار اندازه‌گیری (Measurement Tool) در exocad

 

شما می‌توانید ضخامت موضعی (local thickness) بیشتر مش‌های تولیدشده (generated mesh objects) را اندازه‌گیری کنید. ابزار ضخامت (Thickness [1]) را فعال کنید و با کلیک روی یک مش (mesh object)، نقطه شروع (start point) را تعریف کنید (سبز). نرم‌افزار DentalCAD به‌صورت خودکار نقطه هدف (target point – آبی) را روی قسمت پایین/بالای مربوطه (مانند پایین/بالای روکش: crown bottom/top) انتخاب می‌کند.

اگر ضخامت یک بازسازی تکمیل‌شده (finished reconstruction) را اندازه می‌گیرید، نقطه شروع و هدف هر دو روی یک شیء خواهند بود. ضخامت در کنار فلشی که فاصله اندازه‌گیری را نشان می‌دهد نمایش داده می‌شود.

برای بازتعریف نقطه شروع، می‌توانید آن را کشیده و رها (drag and drop) کنید یا دکمه مربوطه (corresponding button [2]) را در بالای پنجره ابزار اندازه‌گیری (Measurement Tool window) انتخاب کنید و موقعیت جدیدی را کلیک نمایید.

اندازه‌گیری نزدیک‌ترین فاصله (Measure Nearest)

آموزش ابزار اندازه‌گیری (Measurement Tool) در exocad

 

این عملکرد نزدیک‌ترین نقطه از یک سطح دیگر به نقطه انتخاب‌شده را پیدا می‌کند. ابزار Nearest [1] را فعال کنید و نقطه شروع (start point) را تعریف کنید. سپس روی شیء هدف (target object) کلیک کنید. اگر چندین شیء هدف وجود داشته باشد، شیء مورد نظر را از منوی ظاهرشده انتخاب نمایید. نزدیک‌ترین نقطه در سمت مقابل شیء، به صورت یک نقطه آبی (blue point) نمایش داده می‌شود. فلشی نیز محل ضخامت محاسبه‌شده (calculated thickness) را نشان می‌دهد.

برای بازتعریف نقطه شروع، می‌توانید آن را کشیده و رها (drag and drop) کنید یا دکمه مربوطه (corresponding button [2]) را در بالای پنجره ابزار اندازه‌گیری (Measurement Tool window) انتخاب کرده و موقعیت جدیدی را کلیک کنید. برای تغییر شیء هدف، روی آیکون Set target object [3] کلیک کنید و شیء هدف جدید را انتخاب نمایید.

اندازه‌گیری عمود (Measuring Orthogonal)

ابزار اندازه‌گیری exocad

 

این عملکرد، نزدیک‌ترین نقطه روی نزدیک‌ترین شیء را که به صورت عمود (perpendicular) بر سطح نقطه شروع (start point) قرار دارد، شناسایی می‌کند.

ابزار Orthogonal [1] را فعال کنید و نقطه شروع را تعریف نمایید. سپس روی شیء هدف (target object) کلیک کنید. اگر چندین شیء هدف روی هم قرار دارند، شیء مورد نظر را از منوی ظاهرشده انتخاب کنید. نزدیک‌ترین نقطه عمود (closest orthogonal point) به رنگ آبی نمایش داده می‌شود. فلشی نیز محل ضخامت محاسبه‌شده (calculated thickness) را نشان می‌دهد.

برای بازتعریف نقطه شروع، می‌توانید آن را کشیده و رها (drag and drop) کنید یا دکمه مربوطه (corresponding button [2]) را در بالای پنجره ابزار اندازه‌گیری (Measurement Tool window) انتخاب کرده و روی موقعیت جدید کلیک نمایید. برای تغییر شیء هدف، روی آیکون Set target object [3] کلیک کرده و شیء هدف جدید را انتخاب کنید.

اندازه‌گیری ابعاد جسم (Measuring Object Size)

ابزار اندازه‌گیری exocad

 

این عملکرد طول (length)، عرض (width) و ارتفاع (height) یک جسم را اندازه‌گیری می‌کند. ابزار اندازه‌گیری ابعاد جسم (Object size [1]) را فعال کنید و روی شیء مورد نظر کلیک نمایید. گزینه نمایش اندازه دندان با فلش‌های سه‌بعدی (Show tooth size with 3D arrows [2]) را فعال کنید. ابعاد جسم با سه فلش نمایش داده می‌شود.

این ابزار بیشتر برای اندازه‌گیری دندان‌ها استفاده می‌شود؛ بنابراین، طول، عرض و ارتفاع به صورت زیر تعریف می‌شوند:

  • مزیال/دیستال (mesial/distal – صورتی)،
  • ارتفاع اکلوزال (occlusal height – زرد)،
  • باکال/لینگوال (buccal/lingual – آبی).

نقاط کوچک رنگی روی سطح جسم ([3] small colored points on the object surface) بیشترین نقاطی را که برای محاسبه ابعاد استفاده شده‌اند، نشان می‌دهند. هر نقطه رنگی کوچک مربوط به محور اندازه‌گیری خودش است. برای انتخاب جسمی دیگر، نقطه شروع سبز (green start point) را به سمت شیء مورد نظر بکشید (drag).
توجه: دقت اندازه‌گیری ابعاد جسم (object size measurements) برابر با ۰.۱ میلی‌متر است.

اندازه‌گیری زاویه یک سطح (Measuring the Angle of a Surface)

آموزش کامل ابزار اندازه‌گیری در exocad

 

این عملکرد زاویه سطح (angle surface) را نسبت به جهت بردار نرمال (normal direction) یک ترمیم (restoration) اندازه‌گیری می‌کند.
ابزار زاویه سطح (Surf. Angle [1]) را فعال کنید و با کلیک روی هر یک از اشیاء صحنه (scene objects)، نقطه زرد (yellow point) را در موقعیت مورد نظر قرار دهید. فلش زرد (yellow arrow) زاویه تخمینی نسبت به فلش نارنجی (orange arrow) را نشان می‌دهد. فلش نارنجی جهت بردار نرمال ترمیم انتخاب‌شده (direction of the normal vector of the selected restoration) را نمایش می‌دهد.
می‌توانید جهت بردار را از منوی کشویی (drop-down menu) با عنوان Choose angle direction [2] انتخاب کنید. جهت پیش‌فرض بردار (default vector direction)، جهت‌گیری داده‌های اسکن (scan data orientation) است. همچنین می‌توانید جهت بردار دیگری را از بین ترمیم‌های موجود انتخاب نمایید.

برای تغییر دستی جهت بردار نرمال (normal vector direction)، از اسلایدرهای موجود استفاده کنید.
با کلیک روی دکمه Use as new axis [3] می‌توانید بردار زاویه اندازه‌گیری‌شده را به عنوان جهت بردار نرمال جدید تعریف کنید.
اسلایدر Normal radius [4] این امکان را می‌دهد که ناحیه‌ای که برای تخمین بردار نرمال در موقعیت مورد نظر (نشانگر زرد – yellow marker) استفاده می‌شود را گسترش دهید. پس از فعال کردن گزینه Show normal radius [5]، اندازه شعاع قابل مشاهده خواهد بود.

عملکردهای رایج (Common Functions)

 

برای پاک‌کردن اندازه‌گیری‌ها، روی آیکون سطل زباله (bin icon [1]) کلیک کنید.
برای مشاهده اطلاعات دقیق‌تر مربوط به اندازه‌گیری‌ها، بخش اطلاعات اضافی (Additional Information section [2]) را باز کنید.
برای ایجاد یادداشت (annotation) از یک اندازه‌گیری، روی دکمه یادداشت‌گذاری (annotation button [3]) کلیک نمایید.

در صورت وجود این گزینه، فعال‌سازی چک‌باکس تعریف نقاط با مختصات (Define points by coordinates) کنترل‌هایی را نمایش می‌دهد که به شما امکان ویرایش مختصات را می‌دهند:
شما می‌توانید مختصات نقطه انتخاب‌شده را با استفاده از اسلایدرهای X-Coord.، Y-Coord. و Z Coord. یا با تایپ در کادرهای ویرایش مربوطه تغییر دهید.
مختصات بر اساس انتخاب ابزار اندازه‌گیری (measurement tool in use) و نقطه شروع (Start Point) یا پایان (End Point) به‌روزرسانی خواهند شد.

 

آموزش کامل ابزار اندازه‌گیری در exocad

 

آموزش ابزار اندازه‌گیری Measurement Tool در exocad | راهنمای تصویری و کاربردها این بخش، نمای مقطعی (Sectional view)

 

بارگذاری پشتیبانی اباتمنت برای ایمپلنت‌های برنامه‌ریزی‌شده load abutment support for planned implants در اگزوکد

بارگذاری پشتیبانی اباتمنت برای ایمپلنت‌های برنامه‌ریزی‌شده در exocad

بارگذاری پشتیبانی اباتمنت برای ایمپلنت‌های برنامه‌ریزی‌شده load abutment support for planned implants در اگزوکد

فهرست مطالب

  1. طراحی ترمیم‌های مبتنی بر ایمپلنت با استفاده از جریان کاری Immediate Load
  2. وارد کردن طرح ایمپلنت به DentalDB برای طراحی ترمیم‌های ایمپلنتی با استفاده از جریان کاری Immediate Load

 

طراحی ترمیم‌های مبتنی بر ایمپلنت با استفاده از جریان کاری Immediate Load

گام ۱: با استفاده از همان DentalDB برای exoplan و DentalCAD، پس از اتمام برنامه‌ریزی ایمپلنت، می‌توانید مستقیماً روی دکمه Design [1] کلیک کنید تا DentalCAD اجرا شود.

بارگذاری پشتیبانی اباتمنت برای ایمپلنت‌های برنامه‌ریزی‌شده در اگزوکد
گام ۲: اطلاعات برنامه‌ریزی ایمپلنت توسط نرم‌افزار شناسایی می‌شود و شما می‌توانید با تیک زدن یا برداشتن تیک، تصمیم بگیرید که آیا موقعیت‌های برنامه‌ریزی‌شده ایمپلنت و چیدمان دندان‌ها وارد شوند یا خیر.

پس از انتخاب گزینه‌ها، روی Import implant planning info file [2] کلیک کنید.

بارگذاری پشتیبانی اباتمنت برای ایمپلنت‌های برنامه‌ریزی‌شده load abutment support for planned implants در اگزوکد

گام ۳: در این مرحله، اتصال موردنظر برای ایمپلنت را انتخاب کنید و با کلیک روی “Next“، ویزارد شما را در فرآیند طراحی راهنمایی خواهد کرد [3].

بارگذاری پشتیبانی اباتمنت برای ایمپلنت‌های برنامه‌ریزی‌شده load abutment support for planned implants در اگزوکد

اگر به‌جای مرحله [3]، پیام زیر را دریافت کردید، به این معنی است که کتابخانه سازگار نصب نشده است.
برای اطمینان از اینکه ایمپلنت‌های استفاده‌شده دارای اجزای سازگار هستند، به این صفحه مراجعه کنید و روی گزینه Download more libraries… کلیک کنید تا آن‌ها را نصب نمایید.
برای راهنمایی دقیق‌تر، به بخش Library setup for immediate load workflow مراجعه کنید.

وارد کردن طرح ایمپلنت به DentalDB برای طراحی ترمیم‌های ایمپلنتی با استفاده از جریان کاری Immediate Load

پس از برنامه‌ریزی موقعیت یک یا چند ایمپلنت با استفاده از exoplan، می‌توان داده‌های خروجی را به DentalCAD وارد کرد تا ترمیم‌های مبتنی بر ایمپلنت طراحی شوند.

بارگذاری پشتیبانی اباتمنت برای ایمپلنت‌های برنامه‌ریزی‌شده در exocad

بارگذاری پشتیبانی اباتمنت برای ایمپلنت‌های برنامه‌ریزی‌شده در اگزوکد
گام ۱: پروژه exoplan را به DentalDB وارد کرده و فرآیند طراحی را با DentalCAD آغاز کنید.
پروژه را در پنجره فایل اکسپلورر باز کنید، با کلیک روی “Open project directory” [A]، یا در نوار ابزار اصلی روی Tools کلیک کرده و گزینه “Show project in explorer” [B] را انتخاب کنید.
سپس، مسیر این پوشه را کپی کنید [1].

پشتیبانی اباتمنت در نرم‌افزار دندانسازی
گام ۲: نرم‌افزار DentalDB را باز کرده و روی گزینه Load [2] کلیک کنید.

مراحل کار با ایمپلنت در exocad
گام ۳: روی گزینه Import from … exocad project [3] کلیک کنید.

استفاده از Abutment در برنامه‌ریزی ایمپلنت
گام ۴: پنجره پروژه باز می‌شود. محل مسیری که قبلاً در گام ۱ کپی کرده بودید را Paste کنید [4] و برای اعمال آن، کلید Enter را فشار دهید.

راهنمای exocad برای ایمپلنت و اباتمنت
گام ۵: فایل .dentalproject را انتخاب کرده و روی گزینه Open [5] کلیک کنید.

بارگذاری فایل اباتمنت
گام ۶: پیامی با مضمون موفقیت در وارد کردن پروژه نمایش داده می‌شود [6].

بارگذاری پشتیبانی اباتمنت برای ایمپلنت‌های برنامه‌ریزی‌شده در اگزوکد
گام ۷: روی دکمه Design [7] کلیک کنید تا DentalCAD اجرا شود.

نرم‌افزار طراحی دیجیتال دندان‌پزشکی
گام ۸: اطلاعات برنامه‌ریزی ایمپلنت توسط نرم‌افزار شناسایی می‌شود و می‌توانید با \*\*تیک زدن یا برداش

آموزش بارگذاری اباتمنت در exocad
گام ۹: در این مرحله، اتصال موردنظر برای ایمپلنت را انتخاب کرده و با کلیک روی“Next”، ویزارد شما را در فرآیند طراحی راهنمایی خواهد کرد [9].

بارگذاری پشتیبانی اباتمنت برای ایمپلنت‌های برنامه‌ریزی‌شده در exocad

بارگذاری پشتیبانی اباتمنت برای ایمپلنت‌های برنامه‌ریزی‌شده load abutment support for planned implants در اگزوکد لطفاً برای اطلاعات بیشتر در این زمینه با نماینده فروش خود تماس بگیرید.

 

در نرم‌افزار exocad، هنگامی که ایمپلنت‌ها به‌صورت از پیش برنامه‌ریزی‌شده (Planned Implants) وارد پروژه شده‌اند، گام بعدی، بارگذاری پشتیبانی اباتمنت (Abutment Support) برای ادامه طراحی پروتز می‌باشد. این مرحله اهمیت بالایی دارد، چرا که نوع و موقعیت اباتمنت تأثیر مستقیم بر دقت نهایی رستوریشن خواهد داشت. در صورتی که از اباتمنت‌های سفارشی یا از قبل طراحی‌شده استفاده می‌شود، می‌توان آن‌ها را به‌صورت فایل جداگانه بارگذاری کرد و در موقعیت ایمپلنت جای داد.

برای بارگذاری صحیح، ابتدا باید اطمینان حاصل شود که گزینه‌ی مربوط به پشتیبانی Abutment در تنظیمات پروژه فعال است. سپس از طریق ماژول مخصوص ایمپلنت، فایل اباتمنت مناسب انتخاب و در محل مورد نظر قرار داده می‌شود. این عملیات باید با دقت بالا و در هماهنگی کامل با زاویه و موقعیت ایمپلنت انجام گیرد تا از بروز خطاهای طراحی و تولید جلوگیری شود.

استفاده از این قابلیت در exocad، به‌ویژه در موارد ایمپلنت‌های چندگانه یا پیچیده، به دقت درمان و کیفیت نهایی پروتز کمک شایانی می‌کند و روند طراحی را برای دندانساز ساده‌تر و سریع‌تر می‌سازد.

آموزش ویرایش بلوک‌اوت در فُرم‌وُرک پارسیل اگزوکد Partial Framework – Edit Blockout

آموزش ویرایش بلوک‌اوت Blockout در فُرم‌وُرک پارسیل exocad

آموزش ویرایش بلوک‌اوت در فُرم‌وُرک پارسیل اگزوکد Partial Framework – Edit Blockout


فهرست مطالب

  1. حذف پایه‌ای بلوک‌اوت (Basic Remove (Smudge) Blockout)
  2. صاف‌سازی پایه‌ای بلوک‌اوت (Basic Smooth Blockout)
  3. افزودن واکس آزاد اضافی (Additional Relief Wax)

 

در مرحله‌ی بعد، شما زیر برش‌ها (undercuts) را در واکس بلوک‌اوت (blockout wax) نمایان می‌کنید تا مشخص شود که کجا قصد دارید اجزای نگهدارنده (retention elements) مانند کلاسپ‌ها (clasps) را اضافه کنید.

نشانگر ماوس به شکل یک براش کروی (ball-brush) تغییر می‌کند که می‌توانید اندازه‌ی آن را با کلیدهای + یا – روی صفحه‌کلید تنظیم کنید.

برای نمایان کردن ناحیه‌ی زیر برش:

  • با کلیک چپ (left-click) روی بلوک‌اوت، واکس را حذف (“Smudge”) می‌کنید و اطلاعات رنگی عمق زیر برش از مرحله‌ی Survey نمایان می‌شود.

نگران برداشتن بیش‌از‌حد زیر برش نباشید، چراکه می‌توانید بعداً در مرحله‌ی طراحی کلاسپ‌ها، سطح نگهداری (retention level) را دقیق تنظیم کنید.

برای بیشترین اثربخشی در عملیات Smudging و Smoothing، نشانگر را به‌صورت دایره‌ای کوچک یا حرکت زیگ‌زاگی حرکت دهید.

 

تصویر شاخص

از کلیدهای میانبر زیر استفاده کنید:

  • ALT + 1 – تغییر بین حالت صاف‌سازی و لکه‌برداری (smooth and smudge)
  • ALT + 2 – تغییر به حالت عادی (normal)
  • ALT + 3 – تغییر به حالت افزودن (add)
  • ALT + 4 – تغییر به حالت حذف + صاف‌سازی (remove smooth)

حذف پایه‌ای بلوک‌اوت (Basic Remove (Smudge) Blockout)

آموزش ویرایش بلوک‌اوت در فُرم‌وُرک پارسیل اگزوکد Partial Framework - Edit Blockout

می‌توانید از نوار لغزنده‌ی Tool Size [1] برای تنظیم اندازه‌ی ابزار و از Wax Hardness [2] برای کنترل سختی واکس استفاده کنید؛ این تنظیمات به شما اجازه می‌دهند تا میزان ناحیه و حساسیت حذف متریال (area and sensitivity at which material is removed) را کنترل کنید.

پس از نمایان کردن نواحی زیر برش (undercut areas) در واکس بلوک‌اوت، می‌توانید به حالت Smooth [3] تغییر دهید تا لبه‌های واکس باقی‌مانده را صاف کنید.

در این حالت، نوار ابزار پویا (dynabar) تغییر می‌کند و تنظیمات مرتبط با صاف‌سازی نمایش داده می‌شوند.

صاف‌سازی پایه‌ای بلوک‌اوت (Basic Smooth Blockout)

آموزش ویرایش بلوک‌اوت در فُرم‌وُرک پارسیل اگزوکد Partial Framework - Edit Blockout

ابزار Smooth از همان نوار تنظیم اندازه ابزار (Tool Size) [1] که در حالت Smudge استفاده می‌شود، بهره می‌برد.

سه نوع صاف‌سازی (Smooth) وجود دارد:

  • Normal [4] – صاف‌سازی معمولی بدون افزودن یا حذف واکس
  • Add [5] – صاف‌سازی همراه با افزودن واکس بلوک‌اوت (adds to the blockout wax)
  • Remove [6] – صاف‌سازی همراه با حذف واکس بلوک‌اوت (removes from the blockout wax)

میزان قدرت عملکرد صاف‌سازی با Smooth Level [7] قابل تنظیم است که شدت اثرگذاری را در محدوده‌ی ابزار تعیین می‌کند.

برای بازگشت به حالت Smudge (حذف/افزودن واکس)، روی گزینه‌ی Smudge [8] کلیک کنید تا حالت تغییر کند.

افزودن واکس آزاد اضافی (Additional Relief Wax)

مدل‌های گچی (Stone models) ممکن است دارای لبه‌های تیز باشند، در حالی‌که اسکنرهای دیجیتال سه‌بعدی (digital 3D scanners) این لبه‌ها را در مدل دیجیتال به‌صورت گرد نمایش می‌دهند.
در نتیجه، ممکن است برخی فریم‌ورک‌های پارسیل (partials) به‌درستی روی مدل فیزیکی قرار نگیرند و روی لبه‌های تیز گیر کنند (hang up).

اگر این مشکل پیش آمد، توصیه می‌شود کمی فضای آزاد به‌صورت دستی (manual relief) در لبه‌های تیز مدل ایجاد شود، با افزودن مقدار کمی واکس بلوک‌اوت (blockout wax).

این مشکل می‌تواند در مکان‌هایی مانند:

  • لبه‌ی محل قرارگیری رِست (rest seat)
  • در ناحیه‌ی بین‌دندانی زیر کانکتورهای کوچک (inter-proximal underneath minor connectors)
  • و لبه‌ی داخلی خط مهره‌ای (bead line) رخ دهد.

برای افزودن فضای آزاد به‌صورت دستی:

با استفاده از ابزار Smooth در حالت Add و در سطح صاف‌سازی متوسط (moderate Smooth Level)، یک لایه نازک واکس بلوک‌اوت را روی ناحیه مورد نظر رنگ‌آمیزی (paint) کنید.

آموزش ویرایش بلوک‌اوت در فُرم‌وُرک پارسیل اگزوکد Partial Framework - Edit Blockout بعدی: فریم‌ورک پارسیل – ترسیم کانکتور (Partial Framework – Draw Connector)

مجوز اگزوکد

متن این مستندات تحت مجوز Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 منتشر شده است. شما آزادید:

  • اشتراک‌گذاری (Share): کپی، پخش و انتقال اثر

  • ویرایش (Remix): اقتباس یا تغییر اثر

با رعایت شرایط زیر:

  1. نسبت‌دهی (Attribution): باید اثر را به نحوی که نویسنده یا دارنده حق نشر مشخص کرده است نسبت دهید (بدون اینکه تلقی شود ایشان استفاده شما را تأیید یا حمایت می‌کنند).

  2. یکسان‌سازی اشتراک (Share Alike): اگر اثر را تغییر یا اقتباس کرده‌اید، باید نسخه نهایی را تنها تحت همین مجوز یا مجوزی مشابه منتشر کنید.

بخش اضافی این مجوز:

ترجمه‌ها و سایر تغییرها یا بهبودها (از جمله ترجمه به زبان‌های دیگر) باید به‌صورت آنلاین در ویکی مستندات exocad قرار گیرند (https://wikiexocad.ir مگر در موارد جزئی که به نسخه خاص یک مشتری اشاره دارد (مثلاً تغییر نام محصول در مستندات).

درباره تصاویر صفحه نرم‌افزار (Screen shots)

تصاویر محیط نرم‌افزار exocad از نرم‌افزار تحت‌لیسانس exocad GmbH هستند و حق نشرشان متعلق به همین شرکت است. استفاده از این تصاویر برای مستندسازی نرم‌افزار CAD دندانپزشکی exocad، توسط exocad GmbH به‌عنوان «استفاده منصفانه» (fair use) تلقی می‌شود.

آموزش ابزار CAM Module در اگزوکد | مدیریت فرآیند CAM و آماده‌سازی بلوک

ابزار CAM Module در exocad

آموزش ابزار CAM Module در اگزوکد | مدیریت فرآیند CAM و آماده‌سازی بلوک


فهرست مطالب

  1. پنجره ماژول CAM (The CAM Module Window)
  2. نوار ابزار ماژول CAM (The CAM Module Toolbar)
  3. منوی زمینه‌ای (Context Menu)

پنجره ماژول CAM (The CAM Module Window)

آموزش ابزار CAM Module در اگزوکد | مدیریت فرآیند CAM و آماده‌سازی بلوک

نوار ابزار ماژول CAM (The CAM Module Toolbar)

نوار ابزار ماژول CAM (CAM module toolbar) گزینه‌هایی را ارائه می‌دهد که همواره در دسترس (always available) در محیط CAM هستند.

ذخیره (Save)

وضعیت فعلی فرآیند CAM را در پوشه‌ی بلوک متریال (material block folder) ذخیره می‌کند.
زمانی که بلوک مجدداً بارگذاری شود، برنامه CAM دقیقاً به همان شکل قبلی ظاهر خواهد شد.

 بلوک‌های خام (Blanks)

پنجره‌ی کتابخانه‌ی بلنک‌ها (Blank Library) را باز می‌کند که در آن تمام بلنک‌های موجود (current blanks) نمایش داده می‌شوند.
همچنین می‌توانید بلنک‌های جدید (new blanks) را نیز در این بخش ایجاد کنید.

صف تولید / صف ماشین‌کاری (Queue)

تمامی ساختارها یا ترمیم‌هایی (constructions) را که در انتظار نِست شدن (nesting) هستند، نمایش می‌دهد.
می‌توانید با کشیدن و رها کردن فایل‌ها (drag & drop) روی این دکمه، آن‌ها را به صف نِستینگ (nesting queue) اضافه کنید.

وارد کردن فایل/طرح به ماژول (Import)

امکان وارد کردن مستقیم فایل‌های طراحی خارجی (external design files) را بدون استفاده از صف نِستینگ (nesting queue) فراهم می‌کند.
همچنین می‌توانید فایل‌ها را از مرورگر ویندوز (Windows Explorer) به‌صورت کشیدن و رها کردن (drag & drop) وارد پنجره‌ی نمای سه‌بعدی (3D view window) نمایید.

آموزش ابزار CAM Module در اگزوکد | مدیریت فرآیند CAM و آماده‌سازی بلوک

پاک کردن (Clear)

با کلیک چپ، تمام طرح‌ها (designs) را از فرآیند نِستینگ (nesting) حذف می‌کند.
با کلیک راست، بلنک (blank) را از نِستینگ حذف می‌کند.

راهنمای CAM (Help for CAM)

مستندات آنلاین را باز می‌کند (Open the online documentation).

نمایش (View)

شش فلش موجود در پایین منو، امکان دسترسی فوری به نماهای ارتوگونال (orthogonal views) از فضای کاری سه‌بعدی (3D workspace) را فراهم می‌کنند.

منوی زمینه‌ای (The Context Menu)

منوهای زمینه‌ای به شما کمک می‌کنند تا عملکردهای در دسترس در هر مرحله از ساخت (construction) را بررسی و استفاده کنید.

آموزش ابزار CAM Module در اگزوکد | مدیریت فرآیند CAM و آماده‌سازی بلوک اگر در استفاده از این نرم‌افزار تازه‌کار هستید، لزومی به استفاده از منوی زمینه‌ای (context menu) نخواهید داشت.
اما با افزایش آشنایی شما با نرم‌افزار، قدردان گزینه‌ها و امکانات موجود در این منو خواهید شد.

شما می‌توانید از منوی زمینه‌ای (context menu) برای اعمال یک عملکرد خاص به موارد زیر استفاده کنید:

  • تمام بازسازی‌ها (All reconstructions) – منوی زمینه‌ای ریشه (root context menu)
  • تمام بازسازی‌ها در یک بلوک متریال (All reconstructions in the block) – منوی زمینه‌ای بلوک متریال (Material block context menu)
  • تنها یک بازسازی در بلوک (Just one reconstruction in the block) – منوی زمینه‌ای بازسازی (reconstruction context menu)

🔹 برای باز کردن منوی ریشه (root)، روی پس‌زمینه‌ی پنجره CAD راست‌کلیک کنید.
گزینه‌هایی که در این بخش انتخاب می‌کنید، روی تمام بخش‌های مناسب بازسازی اعمال می‌شوند.

🔹 با راست‌کلیک روی بلوک متریال در نمای سه‌بعدی (viewer)، منوی زمینه‌ای Material block باز می‌شود.
گزینه‌های انتخاب‌شده در این منو، روی تمام بازسازی‌ها، ساپورت‌ها یا خود بلوک اعمال خواهند شد.

🔹 با راست‌کلیک روی یک بازسازی خاص (individual reconstruction) در نمای سه‌بعدی، منوی زمینه‌ای reconstruction باز می‌شود.
گزینه‌های انتخاب‌شده در اینجا فقط روی همان بخش کلیک‌شده اعمال خواهند شد.

نکته: منوی زمینه‌ای به‌صورت پویا (dynamic) با وضعیت فعلی فرآیند تطبیق پیدا می‌کند، بنابراین ورودی‌های منو در طول فرآیند طراحی تغییر خواهند کرد.
اگر به دنبال ویژگی خاصی هستید، همیشه پیشنهاد می‌شود منوی زمینه‌ای را بررسی کنید.

آموزش ابزار CAM Module در اگزوکد | مدیریت فرآیند CAM و آماده‌سازی بلوک بعدی:  تنظیمات CAM