آرشیو دسته بندی: آموزش DentalDB

آموزش ابزار اندازه‌گیری Measurement Tool در exocad | راهنمای تصویری و کاربردها

آموزش ابزار اندازه‌گیری

آموزش ابزار اندازه‌گیری (Measurement Tool) در exocad


فهرست مطالب

  1. اندازه‌گیری فاصله (Measuring a Distance)
  2. اندازه‌گیری فاصله صفحه‌ای (Measuring Plane distance)
  3. اندازه‌گیری زاویه (Measuring an Angle)
  4. اندازه‌گیری ضخامت (Measuring Thickness)
  5. اندازه‌گیری نزدیک‌ترین فاصله (Measure Nearest)
  6. اندازه‌گیری عمود (Measuring Orthogonal)
  7. اندازه‌گیری ابعاد جسم (Measuring Object Size)
  8. اندازه‌گیری زاویه یک سطح (Measuring the Angle of a Surface)
  9. عملکردهای رایج (Common Functions)

 

با استفاده از ابزار اندازه‌گیری (Measurement Tool)، می‌توانید فاصله‌ها، زاویه‌ها، ضخامت و ابعاد اجسام را اندازه‌گیری کنید.

نکات:

  • به طور کلی، دقت اندازه‌گیری‌های ابعادی ۰.۰۱ میلی‌متر و دقت اندازه‌گیری‌های زاویه‌ای ۰.۵ درجه است. هنگام اندازه‌گیری داده‌های DICOM، دقت اندازه‌گیری علاوه‌بر این به اندازه وکسل (voxel size) نیز محدود می‌شود.
  • فقط ابزارهای Distance و Angle را می‌توان روی داده‌های CT استفاده کرد. سایر ابزارها، زمانی که هر نقطه اندازه‌گیری روی سطح داده CT قرار داده شود، بلافاصله غیرفعال می‌شوند.

اندازه‌گیری یک فاصله (Measuring a Distance)

ابزار اندازه‌گیری (Measurement Tool) در exocad
فعالسازی اندازه‌گیری فاصله (Activate Distance):

ابزار Distance را فعال کنید و با کلیک روی موقعیت‌های مورد نظر بر روی شیء(های) صحنه، نقطه شروع و پایان را تعریف کنید.
برای بازتعریف نقاط، می‌توانید آن‌ها را کشیده و رها (drag and drop) کنید یا با انتخاب دکمه مربوطه (corresponding button) [2] در بالای پنجره ابزار اندازه‌گیری (Measurement Tool window) روی موقعیت‌های جدید کلیک کنید.

اندازه‌گیری فاصله صفحه‌ای (Measuring Plane distance)

ابزار اندازه‌گیری (Measurement Tool) در exocad

فعالسازی اندازه‌گیری فاصله صفحه‌ای (Activate Plane distance)

ابزار Plane distance را فعال کنید تا فاصله عمود بین نقطه شروع (start point [2]) و یک صفحه سفارشی (custom plane [3]) را اندازه‌گیری کنید؛ این صفحه دارای جهت بردار نرمال (normal vector direction) بر اساس بخشی از قطعه طراحی‌شده (user-selected designed part) است و از نقطه پایان فاصله (distance’s end point [4]) عبور می‌کند.
می‌توانید جهت بردار نرمال را از منوی کشویی (drop-down menu) که شامل لیستی از تمام بخش‌های دندانی (tooth parts [5]) است، انتخاب کنید. توجه داشته باشید که سطح مجازی صفحه (virtual plane level) در نمای سه‌بعدی (3D view) نمایش داده نمی‌شود.

اندازه‌گیری زاویه (Measuring an Angle)

ابزار اندازه‌گیری (Measurement Tool) در exocad

فعالسازی اندازه‌گیری زاویه (Activate Angle)

ابزار Angle را فعال کنید و برای اندازه‌گیری، نقطه شروع (Start [2]) و نقطه پایان (End point [3]) را تعریف نمایید. مرکز زاویه (angle center، کره زرد رنگ [4]) را با کلیک روی موقعیت مورد نظر روی یک شیء صحنه انتخاب کنید.
برای بازتعریف نقاط، می‌توانید آن‌ها را کشیده و رها (drag and drop) کنید یا با انتخاب دکمه مربوطه (corresponding button [2]) در بالای پنجره ابزار اندازه‌گیری (Measurement Tool window) روی موقعیت‌های جدید کلیک نمایید.

اندازه‌گیری ضخامت (Measuring Thickness)

آموزش ابزار اندازه‌گیری (Measurement Tool) در exocad

 

شما می‌توانید ضخامت موضعی (local thickness) بیشتر مش‌های تولیدشده (generated mesh objects) را اندازه‌گیری کنید. ابزار ضخامت (Thickness [1]) را فعال کنید و با کلیک روی یک مش (mesh object)، نقطه شروع (start point) را تعریف کنید (سبز). نرم‌افزار DentalCAD به‌صورت خودکار نقطه هدف (target point – آبی) را روی قسمت پایین/بالای مربوطه (مانند پایین/بالای روکش: crown bottom/top) انتخاب می‌کند.

اگر ضخامت یک بازسازی تکمیل‌شده (finished reconstruction) را اندازه می‌گیرید، نقطه شروع و هدف هر دو روی یک شیء خواهند بود. ضخامت در کنار فلشی که فاصله اندازه‌گیری را نشان می‌دهد نمایش داده می‌شود.

برای بازتعریف نقطه شروع، می‌توانید آن را کشیده و رها (drag and drop) کنید یا دکمه مربوطه (corresponding button [2]) را در بالای پنجره ابزار اندازه‌گیری (Measurement Tool window) انتخاب کنید و موقعیت جدیدی را کلیک نمایید.

اندازه‌گیری نزدیک‌ترین فاصله (Measure Nearest)

آموزش ابزار اندازه‌گیری (Measurement Tool) در exocad

 

این عملکرد نزدیک‌ترین نقطه از یک سطح دیگر به نقطه انتخاب‌شده را پیدا می‌کند. ابزار Nearest [1] را فعال کنید و نقطه شروع (start point) را تعریف کنید. سپس روی شیء هدف (target object) کلیک کنید. اگر چندین شیء هدف وجود داشته باشد، شیء مورد نظر را از منوی ظاهرشده انتخاب نمایید. نزدیک‌ترین نقطه در سمت مقابل شیء، به صورت یک نقطه آبی (blue point) نمایش داده می‌شود. فلشی نیز محل ضخامت محاسبه‌شده (calculated thickness) را نشان می‌دهد.

برای بازتعریف نقطه شروع، می‌توانید آن را کشیده و رها (drag and drop) کنید یا دکمه مربوطه (corresponding button [2]) را در بالای پنجره ابزار اندازه‌گیری (Measurement Tool window) انتخاب کرده و موقعیت جدیدی را کلیک کنید. برای تغییر شیء هدف، روی آیکون Set target object [3] کلیک کنید و شیء هدف جدید را انتخاب نمایید.

اندازه‌گیری عمود (Measuring Orthogonal)

ابزار اندازه‌گیری exocad

 

این عملکرد، نزدیک‌ترین نقطه روی نزدیک‌ترین شیء را که به صورت عمود (perpendicular) بر سطح نقطه شروع (start point) قرار دارد، شناسایی می‌کند.

ابزار Orthogonal [1] را فعال کنید و نقطه شروع را تعریف نمایید. سپس روی شیء هدف (target object) کلیک کنید. اگر چندین شیء هدف روی هم قرار دارند، شیء مورد نظر را از منوی ظاهرشده انتخاب کنید. نزدیک‌ترین نقطه عمود (closest orthogonal point) به رنگ آبی نمایش داده می‌شود. فلشی نیز محل ضخامت محاسبه‌شده (calculated thickness) را نشان می‌دهد.

برای بازتعریف نقطه شروع، می‌توانید آن را کشیده و رها (drag and drop) کنید یا دکمه مربوطه (corresponding button [2]) را در بالای پنجره ابزار اندازه‌گیری (Measurement Tool window) انتخاب کرده و روی موقعیت جدید کلیک نمایید. برای تغییر شیء هدف، روی آیکون Set target object [3] کلیک کرده و شیء هدف جدید را انتخاب کنید.

اندازه‌گیری ابعاد جسم (Measuring Object Size)

ابزار اندازه‌گیری exocad

 

این عملکرد طول (length)، عرض (width) و ارتفاع (height) یک جسم را اندازه‌گیری می‌کند. ابزار اندازه‌گیری ابعاد جسم (Object size [1]) را فعال کنید و روی شیء مورد نظر کلیک نمایید. گزینه نمایش اندازه دندان با فلش‌های سه‌بعدی (Show tooth size with 3D arrows [2]) را فعال کنید. ابعاد جسم با سه فلش نمایش داده می‌شود.

این ابزار بیشتر برای اندازه‌گیری دندان‌ها استفاده می‌شود؛ بنابراین، طول، عرض و ارتفاع به صورت زیر تعریف می‌شوند:

  • مزیال/دیستال (mesial/distal – صورتی)،
  • ارتفاع اکلوزال (occlusal height – زرد)،
  • باکال/لینگوال (buccal/lingual – آبی).

نقاط کوچک رنگی روی سطح جسم ([3] small colored points on the object surface) بیشترین نقاطی را که برای محاسبه ابعاد استفاده شده‌اند، نشان می‌دهند. هر نقطه رنگی کوچک مربوط به محور اندازه‌گیری خودش است. برای انتخاب جسمی دیگر، نقطه شروع سبز (green start point) را به سمت شیء مورد نظر بکشید (drag).
توجه: دقت اندازه‌گیری ابعاد جسم (object size measurements) برابر با ۰.۱ میلی‌متر است.

اندازه‌گیری زاویه یک سطح (Measuring the Angle of a Surface)

آموزش کامل ابزار اندازه‌گیری در exocad

 

این عملکرد زاویه سطح (angle surface) را نسبت به جهت بردار نرمال (normal direction) یک ترمیم (restoration) اندازه‌گیری می‌کند.
ابزار زاویه سطح (Surf. Angle [1]) را فعال کنید و با کلیک روی هر یک از اشیاء صحنه (scene objects)، نقطه زرد (yellow point) را در موقعیت مورد نظر قرار دهید. فلش زرد (yellow arrow) زاویه تخمینی نسبت به فلش نارنجی (orange arrow) را نشان می‌دهد. فلش نارنجی جهت بردار نرمال ترمیم انتخاب‌شده (direction of the normal vector of the selected restoration) را نمایش می‌دهد.
می‌توانید جهت بردار را از منوی کشویی (drop-down menu) با عنوان Choose angle direction [2] انتخاب کنید. جهت پیش‌فرض بردار (default vector direction)، جهت‌گیری داده‌های اسکن (scan data orientation) است. همچنین می‌توانید جهت بردار دیگری را از بین ترمیم‌های موجود انتخاب نمایید.

برای تغییر دستی جهت بردار نرمال (normal vector direction)، از اسلایدرهای موجود استفاده کنید.
با کلیک روی دکمه Use as new axis [3] می‌توانید بردار زاویه اندازه‌گیری‌شده را به عنوان جهت بردار نرمال جدید تعریف کنید.
اسلایدر Normal radius [4] این امکان را می‌دهد که ناحیه‌ای که برای تخمین بردار نرمال در موقعیت مورد نظر (نشانگر زرد – yellow marker) استفاده می‌شود را گسترش دهید. پس از فعال کردن گزینه Show normal radius [5]، اندازه شعاع قابل مشاهده خواهد بود.

عملکردهای رایج (Common Functions)

 

برای پاک‌کردن اندازه‌گیری‌ها، روی آیکون سطل زباله (bin icon [1]) کلیک کنید.
برای مشاهده اطلاعات دقیق‌تر مربوط به اندازه‌گیری‌ها، بخش اطلاعات اضافی (Additional Information section [2]) را باز کنید.
برای ایجاد یادداشت (annotation) از یک اندازه‌گیری، روی دکمه یادداشت‌گذاری (annotation button [3]) کلیک نمایید.

در صورت وجود این گزینه، فعال‌سازی چک‌باکس تعریف نقاط با مختصات (Define points by coordinates) کنترل‌هایی را نمایش می‌دهد که به شما امکان ویرایش مختصات را می‌دهند:
شما می‌توانید مختصات نقطه انتخاب‌شده را با استفاده از اسلایدرهای X-Coord.، Y-Coord. و Z Coord. یا با تایپ در کادرهای ویرایش مربوطه تغییر دهید.
مختصات بر اساس انتخاب ابزار اندازه‌گیری (measurement tool in use) و نقطه شروع (Start Point) یا پایان (End Point) به‌روزرسانی خواهند شد.

 

آموزش کامل ابزار اندازه‌گیری در exocad

 

آموزش ابزار اندازه‌گیری Measurement Tool در exocad | راهنمای تصویری و کاربردها این بخش، نمای مقطعی (Sectional view)

 

بارگذاری پشتیبانی اباتمنت برای ایمپلنت‌های برنامه‌ریزی‌شده load abutment support for planned implants در اگزوکد

بارگذاری پشتیبانی اباتمنت برای ایمپلنت‌های برنامه‌ریزی‌شده در exocad

بارگذاری پشتیبانی اباتمنت برای ایمپلنت‌های برنامه‌ریزی‌شده load abutment support for planned implants در اگزوکد

فهرست مطالب

  1. طراحی ترمیم‌های مبتنی بر ایمپلنت با استفاده از جریان کاری Immediate Load
  2. وارد کردن طرح ایمپلنت به DentalDB برای طراحی ترمیم‌های ایمپلنتی با استفاده از جریان کاری Immediate Load

 

طراحی ترمیم‌های مبتنی بر ایمپلنت با استفاده از جریان کاری Immediate Load

گام ۱: با استفاده از همان DentalDB برای exoplan و DentalCAD، پس از اتمام برنامه‌ریزی ایمپلنت، می‌توانید مستقیماً روی دکمه Design [1] کلیک کنید تا DentalCAD اجرا شود.

بارگذاری پشتیبانی اباتمنت برای ایمپلنت‌های برنامه‌ریزی‌شده در اگزوکد
گام ۲: اطلاعات برنامه‌ریزی ایمپلنت توسط نرم‌افزار شناسایی می‌شود و شما می‌توانید با تیک زدن یا برداشتن تیک، تصمیم بگیرید که آیا موقعیت‌های برنامه‌ریزی‌شده ایمپلنت و چیدمان دندان‌ها وارد شوند یا خیر.

پس از انتخاب گزینه‌ها، روی Import implant planning info file [2] کلیک کنید.

بارگذاری پشتیبانی اباتمنت برای ایمپلنت‌های برنامه‌ریزی‌شده load abutment support for planned implants در اگزوکد

گام ۳: در این مرحله، اتصال موردنظر برای ایمپلنت را انتخاب کنید و با کلیک روی “Next“، ویزارد شما را در فرآیند طراحی راهنمایی خواهد کرد [3].

بارگذاری پشتیبانی اباتمنت برای ایمپلنت‌های برنامه‌ریزی‌شده load abutment support for planned implants در اگزوکد

اگر به‌جای مرحله [3]، پیام زیر را دریافت کردید، به این معنی است که کتابخانه سازگار نصب نشده است.
برای اطمینان از اینکه ایمپلنت‌های استفاده‌شده دارای اجزای سازگار هستند، به این صفحه مراجعه کنید و روی گزینه Download more libraries… کلیک کنید تا آن‌ها را نصب نمایید.
برای راهنمایی دقیق‌تر، به بخش Library setup for immediate load workflow مراجعه کنید.

وارد کردن طرح ایمپلنت به DentalDB برای طراحی ترمیم‌های ایمپلنتی با استفاده از جریان کاری Immediate Load

پس از برنامه‌ریزی موقعیت یک یا چند ایمپلنت با استفاده از exoplan، می‌توان داده‌های خروجی را به DentalCAD وارد کرد تا ترمیم‌های مبتنی بر ایمپلنت طراحی شوند.

بارگذاری پشتیبانی اباتمنت برای ایمپلنت‌های برنامه‌ریزی‌شده در exocad

بارگذاری پشتیبانی اباتمنت برای ایمپلنت‌های برنامه‌ریزی‌شده در اگزوکد
گام ۱: پروژه exoplan را به DentalDB وارد کرده و فرآیند طراحی را با DentalCAD آغاز کنید.
پروژه را در پنجره فایل اکسپلورر باز کنید، با کلیک روی “Open project directory” [A]، یا در نوار ابزار اصلی روی Tools کلیک کرده و گزینه “Show project in explorer” [B] را انتخاب کنید.
سپس، مسیر این پوشه را کپی کنید [1].

پشتیبانی اباتمنت در نرم‌افزار دندانسازی
گام ۲: نرم‌افزار DentalDB را باز کرده و روی گزینه Load [2] کلیک کنید.

مراحل کار با ایمپلنت در exocad
گام ۳: روی گزینه Import from … exocad project [3] کلیک کنید.

استفاده از Abutment در برنامه‌ریزی ایمپلنت
گام ۴: پنجره پروژه باز می‌شود. محل مسیری که قبلاً در گام ۱ کپی کرده بودید را Paste کنید [4] و برای اعمال آن، کلید Enter را فشار دهید.

راهنمای exocad برای ایمپلنت و اباتمنت
گام ۵: فایل .dentalproject را انتخاب کرده و روی گزینه Open [5] کلیک کنید.

بارگذاری فایل اباتمنت
گام ۶: پیامی با مضمون موفقیت در وارد کردن پروژه نمایش داده می‌شود [6].

بارگذاری پشتیبانی اباتمنت برای ایمپلنت‌های برنامه‌ریزی‌شده در اگزوکد
گام ۷: روی دکمه Design [7] کلیک کنید تا DentalCAD اجرا شود.

نرم‌افزار طراحی دیجیتال دندان‌پزشکی
گام ۸: اطلاعات برنامه‌ریزی ایمپلنت توسط نرم‌افزار شناسایی می‌شود و می‌توانید با \*\*تیک زدن یا برداش

آموزش بارگذاری اباتمنت در exocad
گام ۹: در این مرحله، اتصال موردنظر برای ایمپلنت را انتخاب کرده و با کلیک روی“Next”، ویزارد شما را در فرآیند طراحی راهنمایی خواهد کرد [9].

بارگذاری پشتیبانی اباتمنت برای ایمپلنت‌های برنامه‌ریزی‌شده در exocad

بارگذاری پشتیبانی اباتمنت برای ایمپلنت‌های برنامه‌ریزی‌شده load abutment support for planned implants در اگزوکد لطفاً برای اطلاعات بیشتر در این زمینه با نماینده فروش خود تماس بگیرید.

 

در نرم‌افزار exocad، هنگامی که ایمپلنت‌ها به‌صورت از پیش برنامه‌ریزی‌شده (Planned Implants) وارد پروژه شده‌اند، گام بعدی، بارگذاری پشتیبانی اباتمنت (Abutment Support) برای ادامه طراحی پروتز می‌باشد. این مرحله اهمیت بالایی دارد، چرا که نوع و موقعیت اباتمنت تأثیر مستقیم بر دقت نهایی رستوریشن خواهد داشت. در صورتی که از اباتمنت‌های سفارشی یا از قبل طراحی‌شده استفاده می‌شود، می‌توان آن‌ها را به‌صورت فایل جداگانه بارگذاری کرد و در موقعیت ایمپلنت جای داد.

برای بارگذاری صحیح، ابتدا باید اطمینان حاصل شود که گزینه‌ی مربوط به پشتیبانی Abutment در تنظیمات پروژه فعال است. سپس از طریق ماژول مخصوص ایمپلنت، فایل اباتمنت مناسب انتخاب و در محل مورد نظر قرار داده می‌شود. این عملیات باید با دقت بالا و در هماهنگی کامل با زاویه و موقعیت ایمپلنت انجام گیرد تا از بروز خطاهای طراحی و تولید جلوگیری شود.

استفاده از این قابلیت در exocad، به‌ویژه در موارد ایمپلنت‌های چندگانه یا پیچیده، به دقت درمان و کیفیت نهایی پروتز کمک شایانی می‌کند و روند طراحی را برای دندانساز ساده‌تر و سریع‌تر می‌سازد.

ابزار برش اسکن Trim Scan در exocad PartialCAD – حذف داده‌های اضافی اسکن

ابزار برش اسکن Trim Scan در exocad PartialCAD – حذف داده‌های اضافی اسکن

ابزار برش اسکن Trim Scan در exocad PartialCAD – حذف داده‌های اضافی اسکن


برای افزایش سرعت پردازش داده‌ها، داده‌های اسکن ورودی باید فقط شامل مش زیر فورم‌ورک پارسیل و دندان‌های درگیر باشد. معمولاً اسکن را پیش از استفاده از نرم‌افزار PartialCAD برش می‌دهند، اما اگر این امکان وجود نداشته باشد، ابزار Trim Scan برای حذف داده‌های اسکن پیش از انجام سروِی در نظر گرفته شده است.
ابزار برش اسکن Trim Scan در exocad PartialCAD – حذف داده‌های اضافی اسکن

  • Select with Ball [1] – انتخاب ناحیه‌ای از مش با ابزار رنگ برای برش یا حذف
  • Select with Plane [2] – قرار دادن یک صفحه صاف برای انتخاب مدل در یک سمت صفحه؛ داده‌های اسکن در جهت فلش نارنجی علامت‌گذاری می‌شوند. می‌توان آن را با فلش‌های نمای دید در پایین-راست نوار ابزار ترکیب کرد. معمولاً برای برش پایین مدل استفاده می‌شود، اما مراقب باشید نواحی مهم حذف نشوند!
  • The Eraser [3] – انتخاب ناحیه‌ای برای حذف از ناحیه برش‌خورده
  • Select All [4] – انتخاب کل مدل برای برش
  • Select None [5] – لغو انتخاب کل مدل
  • Invert Selection [6] – معکوس‌کردن نواحی انتخاب‌شده و انتخاب‌نشده؛ فقط نواحی انتخاب‌شده حذف می‌شوند
  • Tool Size [7] – تنظیم اندازه ابزار برای رنگ‌آمیزی (با Shift + چرخ‌وسط ماوس قابل تنظیم است)
  • Delete [8] – حذف ناحیه انتخاب‌شده از اسکن. برای بازگشت از حذف، از Control-Z استفاده کنید

ابزار ناحیه صاف‌سازی Smooth Area در exocad PartialCAD – صاف‌سازی نواحی بزرگ واکس

ابزار ناحیه صاف‌سازی Smooth Area در exocad PartialCAD – صاف‌سازی نواحی بزرگ واکس

ابزار ناحیه صاف‌سازی Smooth Area در exocad PartialCAD – صاف‌سازی نواحی بزرگ واکس


ناحیه صاف‌سازی (Smooth Area) – برای نواحی بزرگی که نیاز به صاف‌سازی دارند. این ابزار جایگزین، تمام موم موجود در ناحیه‌ای که با رنگ انتخاب شده را صاف می‌کند. اغلب برای صاف‌سازی نواحی خاص مانند محل‌های کشیدن دندان استفاده می‌شود. برای استفاده، ناحیه مورد نظر را با رنگ انتخاب کرده، پارامترها را تنظیم کرده و روی “اعمال” (Apply) کلیک کنید.

 ابزار ناحیه صاف‌سازی Smooth Area در exocad PartialCAD – صاف‌سازی نواحی بزرگ واکس

  • Toggle erase mode [1] – انتخاب ناحیه‌ای برای حذف از ناحیه فعلی با ابزار رنگ، با کلید Shift قابل ویرایش
  • Select All [2] – انتخاب کل مدل
  • Select None [3] – لغو انتخاب کل مدل
  • Invert Selection [4] – برعکس‌کردن ناحیه‌های انتخاب‌شده و انتخاب‌نشده
  • Diameter [5] – تنظیم اندازه ابزار برای انتخاب یا حذف ناحیه‌های صاف‌سازی
  • Blend with Mask [6] – اگر ماسک استفاده شده باشد، مشخص می‌کند که گذار با ماسک تیز باشد (پیش‌فرض) یا صاف (در صورت فعال‌بودن)
  • Wax only [7] – کنترل می‌کند که آیا موم بلاک‌اوت هم قابل انتخاب باشد (غیرفعال) یا فقط موم پارسیل (فعال)
  • Feather Level [8] – میزان نرمی لبه ناحیه صاف‌سازی‌شده نسبت به موم اطراف
  • Apply [9] – بروزرسانی پیش‌نمایش برای نمایش نتیجه تنظیم Feather Level (مفید برای مشاهده صاف‌سازی محل‌های کشیدن دندان)
  • Smooth Level [10] – میزان صاف‌بودن کلی سطح بالایی ناحیه جدید
  • Preserve Detail [11] – میزان حفظ جزئیات از سطح زیرین موم صاف‌شده
  • Apply [12] – اجرای عملیات صاف‌سازی روی ناحیه انتخاب‌شده. برای بازگشت از Control-Z استفاده کنید

ایجاد اعمال ساپورت‌ها / پایپ (supports/Pipe) در exocad PartialCAD

ایجاد اعمال ساپورت‌ها

ایجاد اعمال ساپورت‌ها / پایپ (supports/Pipe) در exocad PartialCAD


این ابزار با استفاده از منحنی‌های رسم‌شده، “پایپ”‌های مومی یا میله‌های ساپورت ایجاد می‌کند که مسیر منحنی را دنبال می‌کنند.
برای استفاده، روی یک منحنی کلیک کرده و سپس روی Apply [4] کلیک کنید.
 ایجاد اعمال ساپورت‌ها / پایپ (supports/Pipe) در exocad PartialCAD

  • Start Diam. [1] – قطر ابتدایی پایپ دلخواه را مشخص می‌کند.
  • Checkbox End Diam. [2] – در صورت فعال بودن، امکان ایجاد پایپ‌هایی با قطر انتهایی متفاوت را فراهم می‌کند؛ مقدار واردشده، قطر انتهایی پایپ خواهد بود.
  • Apply Additive [3] – پایپ را از روی منحنی انتخاب‌شده ایجاد می‌کند (افزودن موم).
  • Apply Subtractive [4] – پایپ را از موم حذف می‌کند (برداشتن از موم).
  • Clear [5] – پایپ‌های ایجادشده را حذف می‌کند.
  • Apply [6] – پایپ را نهایی و اعمال می‌کند.

 

 ایجاد اعمال ساپورت‌ها / پایپ (supports/Pipe) در exocad PartialCAD مشاهده روش انجام: افزودن اسپرو (sprues) و میله‌های ساپورت (support bars)

 

ایجاد اعمال ساپورت‌ها / پایپ (supports/Pipe) در exocad PartialCAD بعدی: ذخیره برای ساخت( Save for Build )

 

آموزش ابزار مش‌گذاری Mesh در فُرم‌وُرک پارسیل exocad – طراحی شبکه (mesh) در اگزوکد

آموزش ابزار مش‌گذاری Mesh در فُرم‌وُرک پارسیل exocad

آموزش ابزار مش‌گذاری Mesh در فُرم‌وُرک پارسیل exocad


در این مرحله، مش‌ها (meshes) روی منحنی‌های بسته‌ای که قبلاً رسم کرده‌اید اعمال می‌شوند. مش شامل یک پایه موم بلاک‌اوت آبی‌رنگ (رایزر – riser) و یک الگوی موم بژرنگ در بالای آن است.
برای استفاده، روی یک منحنی کلیک کنید تا پیش‌نمایشی سیاه‌وسفید ایجاد شود. سپس می‌توانید مقادیر را وارد کنید، اسلایدرها را تنظیم کرده یا از Graphic Interacter برای تغییر اندازه سوراخ‌ها و جهت آرایه مش استفاده نمایید. با کلیک روی Apply پیش‌نمایش به موم بژ تبدیل می‌شود.

آموزش ابزار مش‌گذاری Mesh در فُرم‌وُرک پارسیل exocad

  • Pattern [1] – امکان انتخاب از میان چند الگوی سوراخ از منوی کشویی را می‌دهد:
    • Round – ایجاد سوراخ‌های گرد
    • Square – ایجاد سوراخ‌های مربعی
    • Solid – ایجاد سطح مش جامد، که می‌توان با ابزار Smudge سوراخ‌ها را به‌صورت دستی ایجاد کرد
  • Hole Size [2] – اندازه سوراخ‌های مش را تنظیم می‌کند. همچنین می‌توان با کشیدن نوک فلش در Graphic Interacter، اندازه سوراخ را تغییر داد.
  • Mesh Wax [3] – ضخامت لایه مش (موم بژ) را از بالای موم بلاک‌اوت تنظیم می‌کند. ارتفاع کل مش از مدل برابر است با مقدار [4] به‌علاوه [3].
  • Relief Wax [4] – فاصله بین سطح مدل ریفراکتوری تا زیر مش را تنظیم می‌کند و در این فاصله موم آبی بلاک‌اوت اضافه می‌شود.
  • Use Defaults [5] – تمام پارامترها را به مقادیر پیش‌فرض بازمی‌گرداند.
  • Auto-Select [6] – همه منحنی‌های بسته را به‌طور خودکار به‌عنوان منحنی مش انتخاب می‌کند؛ مناسب برای زمانی که همه مش‌ها پارامترهای یکسانی دارند.
  • Clear [7] – پیش‌نمایش مش‌های فعلی را حذف می‌کند. برای فعال‌سازی پیش‌نمایش جدید، منحنی دلخواه را انتخاب کنید.
  • Apply [8] – پیش‌نمایش مش را به موم بژ تبدیل می‌کند.

همچنین می‌توانید با کلیک و درگ نقاط در Graphic Interacter موارد زیر را تنظیم کنید:

  • Pattern Position [9] – موقعیت الگوی مش
  • Pattern Orientation [10] – جهت‌گیری الگوی مش
  • Hole Size [11] – اندازه سوراخ (با کشیدن نوک فلش)

آموزش ابزار مش‌گذاری Mesh در فُرم‌وُرک پارسیل exocad

 

آموزش ابزار مش‌گذاری Mesh در فُرم‌وُرک پارسیل exocad – طراحی شبکه (mesh) در اگزوکد برای پُر کردن یک سوراخ خاص در مش، از گزینه **Clone** با ضخامت مش (mesh thickness) استفاده کنید.

 

آموزش ابزار مش‌گذاری Mesh در فُرم‌وُرک پارسیل exocad – طراحی شبکه (mesh) در اگزوکد برای افزودن تیشو استاپ (tissue stop)، از ابزار Select Wax استفاده کرده و ناحیه‌ای از رایزر مش (mesh riser) را از حالت بلاک‌اوت (blockout) به موم (wax)تبدیل کنید.

 

آموزش ابزار مش‌گذاری Mesh در فُرم‌وُرک پارسیل exocad مشاهده روش انجام: چگونه ریتِنشن‌های جایگزین (alternate retentions) مانند یک ردیف حلقه (row of rings) را ایجاد کنیم.

 

آموزش ابزار مش‌گذاری Mesh در فُرم‌وُرک پارسیل exocad – طراحی شبکه (mesh) در اگزوکد مرحله بعد: رسم منحنی‌های کلاسپ (Draw Clasp Curves)

 

آموزش ابزار برجسته‌سازی با تصویر یا متن Emboss with Image/Text در فُرم‌وُرک پارسیل exocad

آموزش ابزار برجسته‌سازی با تصویر یا متن Emboss with Image/Text در فُرم‌وُرک پارسیل exocad

آموزش ابزار برجسته‌سازی با تصویر یا متن Emboss with Image/Text در فُرم‌وُرک پارسیل exocad


این ابزار برای قرار دادن لوگوها (Logos)، برچسب‌ها (Labels)، یا الگوهای خاص بافت‌گذاری (Custom Stipple Patterns) در نواحی بزرگ مش (Mesh) کاربرد دارد.

حالت دلخواه (تصویر یا متن) را انتخاب کنید، پارامترها (عرض، عمق، برجسته‌سازی یا فرورفتگی) را تنظیم کرده، با کلیک مکان قرارگیری را مشخص نموده و در نهایت روی گزینه‌ی اعمال (Apply) کلیک کنید.

 آموزش ابزار برجسته‌سازی با تصویر یا متن Emboss with Image/Text در فُرم‌وُرک پارسیل exocad

  • انتخاب تصویر [1] – تصویری را برای برجسته‌سازی انتخاب می‌کند. اگر ناحیه مورد نظر بزرگ‌تر از اندازه تصویر باشد، تصویر در جهت x و y به صورت لازم تکرار خواهد شد. یک پیش‌نمایش آبی با مقیاس ۱:۱ ایجاد می‌شود. با کلیک چپ، پیش‌نمایش روی مدل قرار می‌گیرد.
  • انتخاب متن [2] – یک پنجره تنظیمات باز می‌شود (در ادامه تنظیمات متن آمده است). پس از به‌روزرسانی، یک پیش‌نمایش آبی با مقیاس ۱:۱ زیر نشانگر ظاهر می‌شود. با کلیک چپ، پیش‌نمایش روی مدل قرار می‌گیرد.
  • معکوس‌سازی تصویر [3] – نواحی متن و پس‌زمینه را در تصویر یا متن معکوس می‌کند.
  • قرینه‌سازی [4] – الگوی برجسته را از چپ به راست قرینه می‌کند.
  • عرض [5] – عرض کلی متن یا تصویر برای برجسته‌سازی را تنظیم می‌کند. نسبت ابعاد توسط متن ثابت باقی می‌ماند.
  • برجسته‌سازی [6] – حالت برجسته‌سازی را تنظیم می‌کند (افزودن به سطح موم موجود).
  • فرورفتگی [7] – حالت فرورفتگی را تنظیم می‌کند (کاهش از سطح موم موجود).
  • عمق [8] – عمق برجسته‌سازی یا فرورفتگی تصویر یا متن.
  • افت شیب (Falloff) [9] – برای نرم‌سازی لبه‌ها از این گزینه استفاده کنید. معمولاً برای متن استفاده نمی‌شود، اما برای الگوها توصیه می‌شود.
  • پیش‌نمایش برجسته‌سازی [10] – پیش‌نمایشی از تأثیر عملیات برجسته‌سازی یا فرورفتگی روی موم را نمایش می‌دهد.
  • پاک‌سازی [11] – عملیات انجام‌شده را حذف می‌کند.
  • اعمال [12] – پیش‌نمایش آبی را به موم تبدیل می‌کند. برای لغو می‌توان از Control-Z استفاده کرد.

تنظیمات متن (Text Settings)

 آموزش ابزار برجسته‌سازی با تصویر یا متن Emboss with Image/Text در فُرم‌وُرک پارسیل exocad

  • در کادر Text [13] متن را وارد کنید؛ برای وارد کردن متن چندخطی می‌توانید از کلید “Enter” استفاده کنید.
  • در صورت نیاز، روی Set Font… [14] کلیک کنید. تنها فونت و سبک قابل تنظیم هستند؛ سایر گزینه‌ها تأثیری ندارند.
  • برای ذخیره متن‌هایی که مکرراً استفاده می‌کنید، روی Save As… [15] کلیک کنید. متن به‌صورت یک تصویر سیاه‌وسفید با فرمت .bmp در پوشه‌ی PartialTechPreview\Patterns ذخیره می‌شود.
  • برای به‌روزرسانی پیش‌نمایش آبی زیر نشانگر، روی Update [16] کلیک کنید.

برای بستن پنجره تنظیمات، کادر تنظیمات متن را ببندید.

آموزش ابزار برجسته‌سازی با تصویر یا متن Emboss with Image/Text در فُرم‌وُرک پارسیل exocad برخی از متن‌ها ممکن است بیش از حد کوچک باشند و قابل خواندن نباشند.
همیشه نتیجه را بررسی کنید تا مطمئن شوید متن قابل خواندن است، به‌ویژه در نواحی بافت‌دار (stippled areas).

 

آموزش ابزار برجسته‌سازی با تصویر یا متن Emboss with Image/Text در فُرم‌وُرک پارسیل exocad از ابزار ماسک (Mask Tool) همراه با این ابزار استفاده کنید تا ناحیه‌ی تصویر برجسته‌شده محدود شود.

 

آموزش ابزار برجسته‌سازی با منحنی Emboss with Curve در فورم‌ورک پارسیل exocad

آموزش ابزار برجسته‌سازی با منحنی Emboss with Curve در فورم‌ورک پارسیل exocad

آموزش ابزار برجسته‌سازی با منحنی Emboss with Curve در فورم‌ورک پارسیل exocad


برجسته‌سازی با منحنی (Emboss with Curve) امکان ایجاد نواحی برجسته (Emboss) یا فرورفته (Deboss) را در یک ناحیه مشخص‌شده توسط منحنی (Curve) فراهم می‌کند. برای استفاده از این ابزار، روی یک منحنی کلیک کرده، سپس در ناحیه‌ای که می‌خواهید برجسته‌سازی انجام شود، یک بار کلیک کنید.

آموزش ابزار برجسته‌سازی با منحنی Emboss with Curve در فورم‌ورک پارسیل exocad

  • ضخامت (Thickness) [1]: مقدار بلندی یا عمق برجسته‌سازی/فرورفتگی.
  • فاصله افت (Falloff Distance) [2]: فاصله کلی کاهش ارتفاع در لبه‌های ناحیه برجسته. اگر 0 باشد، لبه‌ها تیز خواهند بود.
  • زاویه افت (Falloff Angle) [3]: زاویه افت در لبه برجستگی.
  • افت خطی (Linear Falloff) [4]: شیب خطی در لبه برجسته‌سازی.
  • افت تطبیقی (Adaptive Falloff) [5]: شیب دو-منحنی‌ای در لبه ناحیه برجسته.
  • افت گرد (Rounded Falloff) [6]: شیب منحنی و گرد برای لبه‌های برجسته‌سازی.
  • تنظیمات (Settings) [7]: نمایش تنظیمات پیشرفته.
  • اجرای افزایشی (Apply Additive) [8]: ایجاد یک لوله (Pipe) برجسته از روی منحنی انتخابی.
  • اجرای کاهشی (Apply Subractive) [9]: حذف یک لوله از موم (Wax) با استفاده از منحنی انتخابی (ایجاد فرورفتگی).
  • پاک‌کردن (Clear) [10]: حذف پیش‌نمایش فعلی برجستگی.
  • اعمال (Apply) [11]: اعمال برجسته‌سازی روی مدل نهایی.

تنظیمات

جهت (Direction) [1]: انتخاب نوع جهت برجسته‌سازی یا فرورفتگی از بین گزینه‌های زیر:

  • عمود بر سطح (Surface Normal)

  • میانگین عمود بر سطح (Average Surface Normal)

  • مسیر درج (Path of Insertion)

نرمی عمودها (Normal Smoothing) [2]: میزان نرمی یا یکنواخت‌سازی جهت‌ها را با اسلایدر تنظیم کنید

آموزش ابزار برجسته‌سازی با منحنی Emboss with Curve در فورم‌ورک پارسیل exocad

آموزش رسم Bar و Mesh در فورم‌ورک پارسیل در exocad

آموزش رسم Bar و Mesh در فورم‌ورک پارسیل در exocad

آموزش رسم Bar و Mesh در فورم‌ورک پارسیل در exocad


فهرست مطالب

  1. منحنی (حالت پیشرفته) (Curve (Expert Mode))

  2. رسم مش و کانکتور (Draw Mesh And Connector)

  3. رسم نوار و مش (Draw Bar and Mesh)

  4. رسم مش (Draw Mesh)

  5. رسم کلسپ‌ها (Draw Clasps)

  6. رسم خطوط پایانی (Draw Finish Lines)

  7. رسم نوارهای پشتیبانی (Draw Support Bars)

 

منحنی (حالت پیشرفته) (Curve (Expert Mode))

در ابزار رسم منحنی (Draw Curve)، با کلیک کردن نقاطی را تعریف می‌کنید که نرم‌افزار از آن‌ها برای مشخص کردن نواحی فریم پارسیال استفاده می‌کند.
برای مثال، کانکتورهای اصلی (major connectors)، مش‌ها (meshes) و نواحی کشیدن دندان (extraction sites) نیاز به نواحی تعریف‌شده با منحنی‌های بسته (closed curves) دارند، در حالی که نوارهای لینگوال (lingual bars)، کلسپ‌ها (clasps) و خطوط پایانی (finish lines) با منحنی‌های باز (open curves) مشخص می‌شوند.

ابزار رسم منحنی (Draw Curves) می‌تواند خطوطی را ترسیم کند که با داده‌ی اسکن، مدل نسوز (refractory model)، روی واکس پارسیال (partial wax)، یا به‌صورت آزاد و بدون اتصال به هیچ سطحی (“unfit”) باشند.

همچنین می‌توانید منحنی‌ها را با اتصالات T‌شکل (“T” junctions) برای کلسپ‌ها یا نوارهای پشتیبانی پیچیده ترکیب کنید.

در حالت جادوگر (wizard mode)، این تنظیمات به‌صورت خودکار تعیین می‌شوند. اما در حالت پیشرفته (expert mode) باید رفتار مناسب را بسته به نوع عنصری که طراحی می‌کنید، به‌صورت دستی انتخاب کنید.

رسم منحنی (Draw Curve)

آموزش رسم Bar و Mesh در فورم‌ورک پارسیل در exocad

[1] رسم منحنی جدید (Draw New Curve):
روی مدل یا واکس کلیک کنید تا یک منحنی جدید را شروع کنید. پس از قرار دادن اولین نقطه، با کلیک‌های بعدی منحنی ادامه می‌یابد. برای پایان دادن به منحنی، دوبار کلیک کنید یا کلید E را روی کیبورد فشار دهید.
برای منحنی‌های بسته (closed curves) همچنین می‌توانید با یک‌بار کلیک روی نقطه شروع، منحنی را ببندید.

[2] جایگزینی بخشی از منحنی (Draw Replace Segment):
برای جایگزینی یک بخش از منحنی، بخش جدید را بکشید؛ نقطه آغاز باید روی منحنی موجود باشد و نقطه پایان نیز روی همان منحنی قرار گیرد. بخش قدیمی بین این دو نقطه با بخش جدید جایگزین می‌شود.

[3] ویرایش منحنی (Edit Curve):
یک منحنی موجود را انتخاب کرده و با کشیدن نقاط کنترل، آن را تغییر دهید.
با کلیک چپ روی منحنی می‌توانید نقطه کنترل جدید اضافه کنید و برای حذف یک نقطه، روی آن کلیک کرده و راست کلیک را بزنید.
همچنین می‌توانید تعداد نقاط کنترل و گزینه‌های مربوط به جفت شدن (fitting) منحنی را تغییر دهید.

[4] تطبیق منحنی با سطح بالا (Fit Curve to Top Surface):
این گزینه دارای دو حالت است که فقط با هایلایت مشخص می‌شود.
وقتی فعال است، منحنی رسم‌شده به بالاترین سطح داده اسکن، بلوک‌اوت یا واکس می‌چسبد.
وقتی غیرفعال باشد، منحنی به‌صورت معلق بین نقاط کنترل رسم می‌شود.
حالت غیرجفت برای نوارهای لینگوال (lingual bars) یا خطوط پایانی (finish lines) که باید صاف روی سطوح خشن باشند، مفید است.

[5] تطبیق منحنی با سطح نسوز (Fit Curve to Refractory):
وقتی فعال است، منحنی روی سطح بالایی داده اسکن یا بلوک‌اوت ولی زیر واکس پارسیال قرار می‌گیرد.

[6] تطبیق منحنی با مش (Fit Curve to Mesh):
منحنی را روی داده اسکن ترسیم می‌کند. برای مشخص کردن virtual bead line پیش از ابزار Survey استفاده می‌شود.

[7] دو نقطه‌ای (Two Point):
حالت مخصوص رسم خطوط مستقیم که همیشه غیرجفت (un-fit) هستند. با یک کلیک شروع و با کلیک دوم پایان می‌یابد. برای نوارهای پشتیبانی (support bars) بسیار مناسب است.

[8] اتصال T‌شکل (T-Junction):
معمولاً تمام منحنی‌ها جدا از هم هستند. اما اگر نیاز به اتصال دو منحنی دارید، می‌توانید با کلیک روی نقطه‌ای از منحنی موجود، منحنی جدید را از همان‌جا شروع یا پایان دهید. این قابلیت برای کلسپ‌های دارای بازوی اتصال (approach-arm clasps) و چند نوار پشتیبانی (multiple support bars) استفاده می‌شود.

[9] حلقه باز (Open Loop):
از ایجاد منحنی‌های بسته جلوگیری می‌کند. برای کلسپ‌ها (clasps)، خطوط پایانی (finish lines) و نوارهای پشتیبانی (support bars) کاربرد دارد.

رسم مش و کانکتور (Draw Mesh And Connector)

آموزش رسم Bar و Mesh در فورم‌ورک پارسیل در exocad

ترکیبی از ابزار رسم کانکتور (Draw Connector) و رسم مش (Draw Mesh) است.
اگر مش قرار است به کانکتور اصلی (Major connector) متصل شود، دو منحنی را کمی روی هم قرار دهید (overlap).

رسم میله و مش (Draw Bar and Mesh)

آموزش رسم Bar و Mesh در فورم‌ورک پارسیل در exocad

برای میله (Bar) یک منحنی باز (open curve) رسم کنید، و برای نواحی مش (Mesh) یک یا چند منحنی بسته (closed curves) رسم نمایید

رسم مش (Draw Mesh)

آموزش رسم Bar و Mesh در فورم‌ورک پارسیل در exocad
به‌سادگی محدوده پیش‌بند (apron area) را به‌صورت منحنی بسته (closed curve) ترسیم کنید.

رسم گیره‌ها (Draw Clasps)

آموزش رسم Bar و Mesh در فورم‌ورک پارسیل در exocad

گیره‌ها به‌صورت یک یا چند منحنی باز (open curves) روی مدل رفرکتوری (refractory model) ترسیم می‌شوند. انواع مختلفی از گیره‌ها وجود دارند و بسته به عملکردشان به روش‌های مختلفی رسم می‌شوند:

آموزش رسم Bar و Mesh در فورم‌ورک پارسیل در exocad

  • گیره حلقه‌ای (Ring clasps): همیشه به‌صورت یک منحنی باز ترسیم می‌شوند. بهترین روش از نقطه‌ی حداکثر ساپورت تا نوک انتهایی منحنی است.
  • گیره آکرز (Akers clasps): می‌توانند به‌صورت یک منحنی (single curve) از نوک تا نوک، یا دو منحنی (dual curve) از صفحه راهنما (guide plane) تا نوک رسم شوند.
  • گیره “J” یا گیره تک‌دسته‌ای (J clasps / single-approach-arm clasps): باید به‌صورت دو منحنی ترسیم شوند. اولی از ناحیه ساپورت ثابت تا نقطه‌ی گذار (transition)، و دومی از انتهای گذار تا نوک گیره.
  • گیره “T” یا دسته‌های روچ (T clasps / Roach arms): می‌توانند به‌صورت دو یا سه منحنی ترسیم شوند. منحنی اول همیشه دسته‌ی ورود (approach arm) است، دومی منحنی نوک به نوک گیره (tip-to-tip)، یا منحنی دوم و سوم که از نقطه‌ی گذار شروع شده و به هر نوک گیره ختم می‌شوند.

رسم خطوط پایان (Draw Finish Lines)

آموزش رسم Bar و Mesh در فورم‌ورک پارسیل در exocad
خطوط پایان به‌صورت منحنی‌های باز و غیر فیت‌شده (open un-fit curves) ترسیم می‌شوند، که معمولاً روی کانکتور اصلی (major connector) یا نوار زبانی/پیش‌بند (lingual bar/apron) رسم می‌گردند.

رسم میله‌های پشتیبان (Draw Support Bars)

آموزش رسم Bar و Mesh در فورم‌ورک پارسیل در exocad

میله‌های پشتیبان برای جلوگیری از تاب برداشتن (warping) الگوهای رزینی چاپ‌شده با نور استفاده می‌شوند. این الگوها تمایل دارند در امتداد محور طولی خود تاب بردارند؛ برای مثال، انتهای خلفی پارسیال‌های پایینی به سمت یکدیگر کشیده می‌شوند.
یک میله‌ی پشتیبان بین این دو نقطه باعث مقابله با این تاب برداشتن طبیعی می‌شود.

در پارسیال‌های فک بالا (Upper Partials) معمولاً دو میله‌ی پشتیبان استفاده می‌شود:

  1. یکی از خلف به خلف (posterior-to-posterior)
  2. دیگری از نقطه میانی میله‌ی خلفی تا قدامی‌ترین نقطه‌ی پارسیال (from midpoint of posterior support bar to the most anterior point)

 

آموزش رسم Bar و Mesh در فورم‌ورک پارسیل در exocad بعدی (فک بالا – Upper Partials): طراحی چهارچوب پارسیال – مش و کانکتور (Partial Framework – Mesh And Connector)

 

آموزش رسم Bar و Mesh در فورم‌ورک پارسیل در exocad بعدی فریم پارسیال – مشبعدی (فک پایین – Lower Partials): طراحی چهارچوب پارسیال – نوار (Partial Framework – Bar)

 

آموزش رسم Bar و Mesh در فورم‌ورک پارسیل در exocad بعدی (پارسیال‌های انعطاف‌پذیر – Flexible Partials): طراحی چهارچوب پارسیال – ذخیره‌سازی برای ساخت (Partial Framework – Save for Build)

 

آموزش طراحی نوار (partial farmework bar) در فورم‌ورک پارسیل اگزوکد

آموزش طراحی نوار (Bar) در فورم‌ورک پارسیل exocad

آموزش طراحی نوار (partial farmework bar) در فورم‌ورک پارسیل اگزوکد


در این مرحله، میله لینگوال (Lingual Bar) برای پروتز پارسیل فک پایین طراحی می‌شود.

آموزش طراحی نوار (partial farmework bar) در فورم‌ورک پارسیل اگزوکد

 

  • از لیست کشویی، یک پروفایل میله (bar profile) را انتخاب کنید. پیش‌نمایش میله پس از انتخاب نمایش داده می‌شود. [1]
  • برای ایجاد یا ویرایش پروفایل دلخواه خود، از ویرایشگر پروفایل (Profile Editor) استفاده کنید. [2]
  • با گزینه Flip، پروفایل میله را وارونه کنید (مخصوص پروفایل‌های غیرمتقارن). [3]
  • با گزینه Rotate، پروفایل را ۱۸۰ درجه بچرخانید. [4]
  • با فعال کردن Capped Ends، انتهای میله گرد شده و با بخش‌های مجاور به‌خوبی ترکیب می‌شود. [5]
  • در قسمت Settings، می‌توانید اندازه و ویژگی‌های میله را به‌صورت عددی تنظیم کنید. [6]
  • با انتخاب Profile Orientation تعیین کنید که پروفایل نسبت به مدل مقاومتی (Refractory) (پیش‌فرض) یا مماس منحنی (Curve Tangent) جهت‌گیری داشته باشد. [7]
  • گزینه Bar smoothing مقدار صاف‌سازی سطح میله را تعیین می‌کند. مقدار بیشتر سطحی نرم‌تر ایجاد می‌کند. [8]
  • با استفاده از Clear، تنظیمات اعمال‌شده را لغو کنید. [9]
  • با کلیک روی Apply، میله طراحی‌شده به موم دیجیتال اضافه می‌شود. [10]

 

آموزش طراحی نوار (Bar) در فورم‌ورک پارسیل exocad

ویدئوی آموزشی را تماشا کنید: ویرایش پروفایل خط پایان (Editing the finishing line profile)

 

اندازه (Size):

  • ضخامت پایه (Thickness) [1] و عرض پایه (Width) [2] میله را تعریف می‌کند.
  • با فعال کردن گزینه Fixed Aspect [3]، ضخامت و عرض برابر نگه داشته می‌شوند.

باریک شدن انتهاها (Taper Ends):

  • Width1 [4] و Width2 [5] میزان باریکی انتهای اول و دوم میله را مشخص می‌کنند.
  • با غیرفعال کردن تیک هر گزینه، می‌توان باریک شدن را در آن انتها حذف کرد.
  • گزینه Swap Ends [6] ترتیب انتهاها را جابه‌جا می‌کند.

افست بالای سطح (Offset Above Surface):

  • با استفاده از مقدار Thickness [7] می‌توان میله را تا فاصله مشخصی بالاتر از مدل رفرکتوری (Refractory model) قرار داد.

عمق زیر سطح (Depth Below Surface):

  • مقدار Thickness [8] را برای امتداد یافتن زیر سطح میله تنظیم می‌کند.
  • این مقدار باید به گونه‌ای باشد که انتهای پایینی میله به‌صورت نرم و طبیعی به موم متصل (Connected wax areas) شود.
آموزش طراحی نوار (partial farmework bar) در فورم‌ورک پارسیل اگزوکد

 

آموزش طراحی نوار (partial farmework bar) در فورم‌ورک پارسیل اگزوکد بعدی : فریم پارسیال – مش و کانکتور (Partial Framework – Mesh and Connector)